Fijne feestdagen met paaseitjes in je eigen kot en goed nieuws voor #Covidiots… Hoe word ik een echte “held?”…

wp-1586687643840487059146.png

 

Ik moet eerlijk toegeven dat de #blijfinuwkot maatregel zeer zwaar begint te wegen… Vooral mentaal. Ik kan mij niet inbeelden hoe de zorgverleners en zorghulp, warenhuismedewerkers, koerierdiensten, postbodes, afvalophalers, boeren, transporteurs, zich moeten voelen.  Elke dag in contact met boertige mensen die alle regels aan hun laars lappen en veeleisend zijn.  Ik troost mij met het idee dat er gelukkig  ook nog goeie zielen bij zijn die zelfrespect en respect voor anderen hebben.  Die hun “ik”-gedrag opzij zetten en die mee helpen om die verdomde curve plat te krijgen zodat ons zorgsysteem niet in de problemen komt.  Want daar draait het nu vooral om.

Die 5 minuten applaus op de nodige en veilige afstand zijn voor mij een welkome afleiding na een dag van zorgen en vooral veel nadenken over hoe leuk het was en hoe angstaanjagend de toekomst zal zijn.  Een hart onder de riem te steken voor bovengenoemde beroepen.  Een moment van sociale controle om na te gaan of mijn naaste buren nog ok zijn. Ik ben ervan overtuigd dat ik niet als enige uitkijk naar betere en veiligere dagen om onbeperkt buiten te mogen gaan naar een plaats van mijn keuze.  Mijn sociale contacten opnieuw kan versterken.   Dagen waar er veilig kan gefietst worden, samen met Roosje.  Genietend van de warmte van de zon op mijn huid, de afkoeling van de zweetpareltjes als ik in een schaduwrijke dreef in sla, opnieuw de geluiden van de natuur mag omarmen, het lawaai van mijn fietsbanden hoor die knarsend over de steentjes rijden. Ik mis “Lady Lavender”.  Ik mis “het gewone vanzelfsprekende leven”.

Ik hunker naar een toekomst met dagen om opnieuw vrij te ademen en niet bij elke  wolk van snot- of spuug de paniek om het hart te laten slaan met de vrees of ” die fietser of loper voor mij een potentiële drager van het virus en van mijn dood kan zijn?”

Ik hunker naar zo een toekomst.  Samen met de hulpverleners die zo elke dag door hun “nieuwe dagtaak” gaan.  Hun droom om eindelijk weer een “normale shift” te kunnen doen.  Zonder dagen van stress en slapeloze nachten.  Met een nachtrust die niet in een nachtmerrie eindigt waar ze gillend en badend in het zweet wakker worden.

Het is verleidelijk om op te geven en de regels aan mijn laars te lappen. De teugels te lossen…  Vierkant mijn goesting te doen en mijn “maten en besties” uit te nodigen of naar de kust of Sluis te rijden, of toch dat verjaardags- of paasfeest te vieren …. Ik ken er zo een paar die de verleiding echt niet kunnen weerstaan en zelfs heel vindingrijk zijn.

Maar dan denk ik aan de mensen die ik zo graag zie en aan de helden die niet opgeven en er elke dag opnieuw blijven voor gaan. Voor onze gezondheid en onze toekomst.  Mijn buurman en buurvrouw zijn zo’n 2 helden in de zin van het woord.  Elke dag geven zij het beste van zichzelf voor de mensen die aan beademingstoestellen liggen, die bang afwachten of hun test positief zal zijn, die de besmette lokalen reinigen, zorgen voor mensen die hulpbehoevend zijn.  Elke dag opnieuw riskeren zij met meer en meer kans op besmetting hierdoor hun gezondheid.  Zij vechten elke dag opnieuw tegen de onzichtbare vijand.  Zij weten dat het gevaarlijke en kinderlijke gedrag van hun kennissen, die het nog steeds nodig vinden om in het geniep privé-drinks te organiseren, onrechtstreeks de oorzaak zijn van al die misérie.

Eerst was er van mijn kant boosheid en onbegrip voor het covidiotgedrag.  Nu voel ik alleen maar medelijden… De tristesse van hun “zijn” en wat ze “nooit” zullen worden namelijk HELDEN.  Helden die opstaan en mee vechten tegen iets wat ons allen aanbelangt.  Een “vrij” leven.  

De #covidiots die potentieel drager kunnen zijn en het virus aan iedereen kunnen doorgeven zonder het te willen inzien.   In het geniep feesten … omringd door hun bakstenen muren of ondoorzichtige tuinplaten, zelfs open en bloot op hun terras denkend dat niemand het weet/ziet/iets zal durven zeggen…  Want het leven zonder ongehoorzaamdheid, rebel zijn of drinken tot je niet meer op je benen kan staan is geen leven nietwaar.  Stoer hoor!  Geef vooral jezelf een warm applaus want voor de “echte stoere helden” doe je het toch niet.  Elke #covidiot verdient op zich een medaille… Een oorkonde van de Orde van de “opper covidonkeys”.

De vrijblijvende toegevoegde oorkonde kan je uitprinten en met trots op je spiegel kleven zodat je elke dag kan zien hoe “straf” je wel bent.  De tekst kan je ook als “mantra” gebruiken.

wp-1586687643840487059146.png

O ja, en terwijl jullie de glazen in een dronken roes heffen op jullie eigen gezondheid had ik nog een kleine vraag.  Een heel kleine doch belangrijke vraag die jullie ook tot de status van held kan verheven.

Zet eerst je glaasje cava of je halfleeg flesje bier opzij op je met bloemen versierd tapijt en maak plaats op de met kruimeltjes brood gedekte tafel, kringen van gemorste vloeistof, druppeltjes olijfolie van de aperitiefhapjes, … Hier komt ze …

Vul je met net zoveel liefde als voor jezelf en je naasten en samen genietend van jullie eigen onzekerheden het bijgevoegde document in?  Een document waarin je met net zoveel overtuiging als het negeren van de social distancing afstand doet van alle medische verzorging voor jezelf en je familie en vooral afstand van jullie ziekenhuisbedden.

Komaan… You know you want to be a hero.  Be a badass en do it.

 

wp-15867073823871048166083.png

 

Waarom die kleine belangrijke vraag ?

Die ziekenhuisbedden zijn namelijk al gereserveerd voor al die “gehoorzame” zielen die niet enkel aan “hun” veiligheid dachten maar ook aan die van een ander en de opgelegde richtlijnen naar harte volgden. Ook al was dit misschien niet “hun” regering”. (ps. dit is geen officieel document hoor) Just saying… Vergeet wel je stylo niet af te vegen aan je met bbq-worstenvet bevuilde serviet want het vet van de chips, olijven of de in blokjes gesneden salami hangen hoogstwaarschijnlijk nog aan je vingers.  Dat is niet echt respectvol naar naar elkaar toe hé. Zie dat je een ander aansteekt met één of andere vieze microbe of virus…  Documenten die bevuild zijn met wijn-, vet-, chocolade en andere vlekken komen zeker in aanmerking.  Dus gene paniek als dit het geval zou zijn.  De ontvangers zullen de handen na in ontvangstname wel volgens de regels van de kunst wassen.

En graag geef ik deze nog eens mee.  Deze tekening is misschien iets makkelijker te begrijpen.

wp-15866909958761704678668315526495.jpg

Hoe besmetting werkt zonder afstand te houden … Want jij kan er onbewust 3 besmetten… en dan zijn we plots Kerstavond en we zitten nog steeds opgehokt in ons kot.  Misschien met een paar geliefden minder maar we hebben toch goed in het geniep gefeest en gedronken hé…

wp-15851500243052144466747.jpg

Met liefde geschreven …

#MimaMaakt

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s