Maand in woord/beeld : Maart 2020

20191102_121138_0000.pngBij Le petit requin zag ik volgende blog voorbijkomen. Elke dag een foto nemen met een woordje uitleg erbij…Bij Le petit requin zag ik volgende blog voorbijkomen. Elke dag een foto nemen met een woordje uitleg erbij…

1 maart 20

Saturnein gaat een poging ondernemen om MimaMaakt te leren breien en het begon al heel goed …wp-15836916238177505402699230562495.jpgOok Biloute had interesse in het ganse gebeuren en kwam kritisch controlerenwp-15836920153198904809815930233398.jpg

2 maart 20

Ik stuurde al snotterend en met barstende hoofdpijn een zelfgemaakt kaartje (Canva) naar mijn zieke collega en had die dag ook nog mijn evaluatie.wp-15836921948791640656447357111009.png3 maart 20

Thuiswerkdag. Obi en Luke… Ja, ik ben een StarWars fanwp-15836927101522249488571548550899.jpg

4 maart 20

Barstende hoofdpijn, keel- en oorontsteking. Biloute kan het niet geloven…wp-15836929405073110408603151657522.jpg

5 maart 20

Pffff, nog steeds niet beter… Biloute waakt

6 maart 20

The gang heeft gereserveerd. Tafel voor 57 maart 20

Geen foto

8 maart 20

Zonsopgang, I always feel like somebody’s watching me en zonsondergang

Deze diashow vereist JavaScript.

9 maart 20

Gezond ontbijten – bananenwafels met verse mango

10 maart 20

Samen rusten11 maart 20

Bijna lege rekken zonder zeep in tijden van het virus…

12 maart 20

Alle kleuren van de regenboog…

13 maart 20

Doomsday, verlof en relaxen…

14 maart 20

The day after, Les Filles en zonsondergang, Lisa was jarig

wp-15851584781081001355520.png

15 maart 20

Er werd een klein toerke te voet gedaan…

16 maart 20

Ik ging nog eens naaien en de werftoezichter deed controle en zag dat het bijna goed was…

17 maart 20

De hemel stond in brand en ik bleef doorgaan…

18 maart 20

Verlof om te naaien en een pauze te nemen. Het thema van de dag was “vlinders”…

19 maart 20

Klaar na al het strijken en stikken gevolgd door een prachtige zonsondergang

20 maart 20

#respectvanuitonskot om 12 uur.

wp-1585156924672340654875.jpg

21 maart 20

Take away Eethuis en frituur De Meersbloem.

22 maart 20

De dag na het begin van de lente, stralende zon en respectbetuiging aan iedereen in de zorgsector, transport, postbedeling, supermarkten, …

23 maart 20

De drone van vtm vloog over Oudenaarde maar niet over onze straat. Ze weten niet wat ze gemist hebben. Lente en de jacht op beren is geopend.

24 maart 20

Roosje was jarig en we aten taart en #webleveninonskot

25 maart 20

Thuiswerken is vermoeiend en bloggen na het werk

26 maart 20

Vandaag kreeg ik mijn onlinebestelling van La Petite Rooze in de bus. Zorg dragen voor onze kleine ondernemers in tijden van crisis.

wp-15852294719884041885777189330171.jpg

27 maart 20

Mijn werkplek – mijn collega

28 maart 20

Leegmaken en poetsen van kamer (ps. bed van de vorige bewoner is nog steeds voorhanden hoor) – opvullen voor de yoga/meditatieruimte en Biloute zag dat het goed was…

Deze diashow vereist JavaScript.

29 maart 20

Eerste sessie en tevens inhuldiging

30 maart 20

Opstarten – zonsopgang achterzijden en voorzijde van ons huis.

31 maart 20

Het had gevroren – prachtige zonsopgang – ontbijt met honing, beren, eekhoorns, olifanten en aardbeien

Ik bestelde ook een homemade Handengel die de dag zelf nog werd afgeleverd.

20200331_153730_copy_600x1332893803056864257582.jpg

Rue du Chemin de POUPOU

wp-15594598186847295271882029989425.jpg

Onze eerste rit samen in de mooie streek van verliep langs “La Voie Verte” in Haut Languedoc.

Roosje verkoos deze route omdat die van de dag ervoor veel te zwaar zou zijn voor mij. Bijkomstig stuurde hij mij tijdens zijn rit foto van onderstaande schoonheid door…

Na het oversteken van de grote baan aan de camping “Les Cérisiers de Faux” in Saint-Pons-de-Thomières reden we naar rechts de oude spoorweglijn op. Dit pad die door het regionale natuurpark van Haut Languedoc loopt is zo’n 80 km lang en aangelegd voor wandelaars, joggers en fietsers. Op dit pad kan je meer te weten komen over de geschiedenis van de streek, momumenten, natuur en de lokale producten. Het zand en steentjes knarsten onder de rubber van onze wielen. Roosje zei dat het op de “Strade Bianchi” leek alleen dat het vlakker is.

Als je hier wil doorfietsen ben je er aan voor de moeite. Het Scheldepeloton moet hier niet komen. Ze zouden overgefrustreerd naar België terugkeren. De maximum toegelaten snelheid is ongeveer 20 km/u. Net zoals het fietspad in Oudenaarde moet je hier en daar een weg oversteken via een sluis.

wp-15594598188576856960518991360309.jpg

Na een aantal minuten gereden te hebben besloten we dat het toch veiliger zou zijn om zonder zonnebril te rijden. Het fietspad is omring door bomen en struiken waardoor je door de schaduw heel moeilijk de staat van het wegdek zag.

De hitte van de zon op onze huid werd afgewisseld door de koelte van de struiken.

We zagen en reden over menig bruggen en fietsten door zalige, koele tunnels waar het licht automatisch aansprong van zodra je er in reed. Die tunnels waren telkens iets om naar uit te kijken. Je zweetdruppels werden daar omgevormd tot kleine ijsblokjes die de huid verfristen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het ene prachtige landschap volgde het andere op.

Onder elke brug of brugje hoorde je de rivier stromen of beekje kabbelen.

We kwamen kerkjes en gerestaureerde of vervallen treinhuisjes tegen.

Mooie bloemen zagen we ook hier en daar en ik stopte telkens om een foto te nemen. Dit is ook één van de redenen dat de rit telkens zo lang duurt.

Fietsen vergt inspanning waardoor je een hongerke krijgt. Eerst verhoogde Roosje “Macgyver” mijn zadel nog enkele milimeters. 2 om exact te zijn.

wp-15594598193366571174288455951956.jpg

In Le-Poujol-sur-Orb gingen we op zoek naar een plaats om iets te eten. Om te zien waar we ons juist bevonden maakten we handig gebruik van de stadskaart. Daar vielen mijn ogen op de straat met de leuke benaming. We zijn ze niet gaan zoeken.

wp-15594598193872428372120739430394.jpg

Een kirr met violettesiroop, een plaatselijk bier voor Roosje en onze lunch bestaande uit kabeljauw met prei, wortel en asperge?, safraanmayonnaise en rijst met geconfijte citroen later beslisten we dat we niet meer verder gingen door rijden. We zaten toen al aan 30 km, het was broeierig heet en we moesten via hetzelfde pad terug waar er nog een paar venijnige klimmetjes in zaten.

De terugtocht was zwaarder dan verwacht. De beperkte asfaltstroken gaven enorm veel hitte af, de zon was iets te hevig en bijkomstig bleek mijn voorwiel weer te lekken.

Onze poep deed pijn en om één of andere reden kreeg ik telkens opnieuw enorm veel pijn in de onderkant van mijn rechtervoet ter hoogte van mijn tenen. Uitgeklikt en met losse koersschoenen ben ik verder gereden. Elke meter aftellend tot ik aan de camping was. Wat zou ik op dat ogenblik zo graag de boze heks uit “Once upon a time …” geweest zijn die zich met een gracieus handgebaar kon toveren naar de camping. Ik heb het stiekem geprobeerd maar nope. “Gij zult fietsen tot het BITTERE einde”.

Eens toegekomen op de camping heb ik mij fietsschoenen uitgedaan en ben ik op blote voeten verder gaan lopen.

We hebben eerst nog wat vocht opgeslagen om vervolgens naar het zwembad te strompelen. Daar hebben we 2 ligstoelen gevonden onder een mooie parasol. Een frisse duik in het zwembad deed wonderen.

Lap, ’t is van dat…

Op 1 mei gingen we fietsen.

Deze keer reden we richting Zuiden… Nee, niet naar “het Zuiden” maar richting Wallonië uit.

Van bij ons thuis reden we via het fietspad richting Kluisbergen om zo naar Celles te fietsen. We gingen een grote toer rond Ronse rijden.

 

MimaMaakt had voor de gelegenheid haar testtenue aan die ze had gemaakt en het zat nog veel beter dan het originele. Ik had de rok en truitje op maat gemaakt. Omdat het wel geen zuiderse temperaturen waren heb ik toch nog mijn Ventouxtruitje aangedaan.

Voorbeeldjes

 

Met een MimaMaakt twist

 

Eén ding is zeker. Zo volgen er nog een paar in andere kleurtjes.

De zon was van de partij. Het was de ideale temperatuur.

Halverweg gebeurde het. Mijn eerste lekke band. Het voordeel in zo een situatie is dat ik altijd een mecanicien bij de hand heb. Macgyver in het kwadraat als het ware.

Aangezien Roosje met een nieuw soort banden rijdt had hij niet alle materiaal bij zich om de band te vervangen en diende er geïmproviseerd te worden. Het lukte aardig zoals ik steeds van hem gewoon ben. Stoefen mag hier zeker in dit geval…

 

Deze diashow vereist JavaScript.

Ondertussen maakte ik van dit probleempje gebruik om mijn suikergehalte wat op peil te brengen. Lekkere zoute karamelrepen en aardbeisnoep. Je zou er een “klopke” willen voor krijgen.

 

Toen we een eind verder gereden waren kwam ik tot de vaststelling dat mijn rugzak nog openstond. 1 handschoen vonden we niet direct terug en Roosje keerde terug naar de plaats van herstelling.

Intussen had ik de handschoen gevonden onderaan in de rugzak. Tijdens het wachten kwam ik tot de vaststelling hoe zalig de stilte was. Het was een “ZEN”moment om U tegen te zeggen. Met de ogen dicht heb ik genoten. Af en toe hoorde ik een ander soort vogel.

Ook tijdens deze tocht kwamen we veel kapellekes tegen en een bordje over een heks die Pia heet.

 

In Ellezelles hebben we ook nog mooie gevels versierd met heksen gezien. Daar heb ik jammer genoeg geen foto’s van.

Berg ten Houtte zijn we afgereden en plots kreeg ik weer het “Mont Ventoux moment”. Zo steil naar beneden. Een motorijder kwam grappend naast mij rijden en zeggen dat ik de berg eens beneden naar boven moest rijden. Ik heb eens goed gelachen. Blijkt dat ik deze berg al in een vorig rit heb opgereden… “In his face” dus 😉

20190501_190048

20190501_190334

In Etikhove kwamen we ook nog de mooie Bossenaarmolen tegen. Gefotobombed door 2 vogels.

Moe en voldaan ben ik daarna nog met de wagen naar Frituur De Meersbloem gereden om twee overheerlijke salade met spek, appeltjes en krokante kip en 2 medium friet.

’s nachts heb ik geslapen als een 🌹

Kejoarkes, bokkepootjes, sjaals, kleedje en goede voornemens

De feestdagen zijn weer voorbij.  Het nieuwe jaar is nog maar begonnen en de weegschaal staat al in de hoek tot ze weer beleefd is.    Ik weet het.  Ik heb het mezelf maar weer eens aangedaan.

Zoals de meesten onder ons heb ik ook voornemens.  Dit jaar is het geen kilo’s afvallen want dat lukt mij toch niet zoals ik het zelf zou willen.

Mijn voornemens voor 2019 zijn meer gaan fietsen en wandelen.  Minder op de weegschaal staan en van dag tot dag leven.  Zelfzorg zoals dat heet.  Milder zijn en niet te veel op voorhand plannen.  Dat doe ik niet meer want er komt wel altijd iets tussen.  Misschien ook wat meer bloggen.

Tijdens de vakantie ben ik er eindelijk in geslaagd om mijn twee sjaals in alpacawol van Drops af te werken.

Heb ik bokkepootjes gemaakt voor Kerstdag.  Daarna heb ik er speciaal voor een 50-jarige gemaakt en wat extra voor Nieuwjaar.

img15144088088521359621693.jpg

Voor de eerste keer in mijn bakcarrière heb ik kejoarkes gebakken.  Ik heb een recept op internet gevonden en daar mijn eigen MimaMaakt toets en veel liefde aan toegevoegd.  De foto van het afgewerkte product is wat wazig.  Misschien omdat ik te gehaast was om ze te proeven… En al zeg ik het zelf “ze waren lekker”.

 

En voor Amy maakte ik een kleedje met een bambi op.

20190103_1625361458645825.jpg

 

 

Naaisels: van dummie tot gevorderde met herwonnen concentratie

Leren naaien stond op mijn bucketlist. Ooit was ik een dummie maar ik mag nu wel stellen dat ik er iets van begin te kennen.

Mede dankzij de hulp en de vakkundige uitleg van tante Sis, Mamadammeke, Els De Cocker en Nadine De Deken ben ik beginnen groeien in het maken van mijn naaisels.

Hoe het allemaal begon…

Een vijftal jaren geleden schreef ik mij samen met een vriendin in voor de cursus “Naaien voor Dummies” bij Creasis te Ronse. Ik gebruikte toen de naaimachine van mijn dochter Lisa. Een “Singer” die ze voor haar 21ste verjaardag had gekregen.

Om daar tijdens de eerste les niet in schaamte te vallen zocht ik op Youtube hoe je een spoel moest opwinden en vooral hoe je de machine moest bedraden.

Ik geef toe dat er keuzestress in katoenen stoffen was. Het ene veel mooier dan het andere. Creasis heeft een mooi assortiment stoffen en fournituren. Zij heeft ook de stofjes en kantjes van de Lingerieacademie. De winkel is intussen opener geworden. De verbouwingen zijn meer dan geslaagd. Het is nog steeds een leuke belevenis om alle stofjes te bewonderen en aan te raken.

Die keuzestress is er niet op verminderd. Als ik naar een stoffenspektakel of stoffencircus ga loop ik de hal minstens 3 keer rond om te kijken welke stof mij het meeste aanstaat. En toch kom ik dan nog tot de vaststelling dat ik de stofjes niet allemaal bekeken heb.

De eerste les mochten we een pamperzakje of pennenzak maken. Hier heb ik geen foto meer van teruggevonden. De tweede les een kussenovertrek en de derde en vierde les een boodschappentas. Die boodschappentas gaat elke dag mee naar het werk en ze ziet er nog even mooi uit als de dag dat ze af was. Het pamperzakje en het kussenovertrek heb ik aan mijn zus geschonken voor mijn metekindje Amy.

 

 

De eerste lessen waren een feit en het trok op iets. De volgende opleidingen die ik toen volgde waren al iets moeilijker. Ik bleef gemotiveerd.

Zo heb ik mijn eerste hoodie gemaakt waarna er nog heel veel gevolgd zijn. Piepkleine rokjes voor Amy aan de lopende band, verschillende kinderjurkjes (het één al wat moeilijker dan het ander), leggings, de sunny pants van LMV voor mezelf, de pinup dress van Yoke Overeem te vinden via Handwerk op facebook, een cirkelrok die de eerste keer veel te kort was omdat ik verkeerd geknipt had. De klassieker onder de naaisters nl. de Burda 7828 wikkeljurk, een winterjas in dure stof waar ik apetrots op ben, een boekentas en laptoptas, handtassen, de Martinijurk van LMV, de gordijnen en bekleding van de caravan, een zeemeerminnenstaart, pyama’s voor Roosje (hij heet dat zijn vlaggeschip omdat het bovenstuk veel te groot was), cosplaykledij voor Lisa in het StarWars thema, kledij verstellen en aanpassen…

 

Deze diashow vereist JavaScript.

 

De tijdschriften van Burda, Knippie, La Maison Victor en ook de dikkere vakboeken staan in mijn bibliotheek.

Het maken van een groot aantal groen-witte wollen Retrowielertruitjes met reclame voor het Hof ter Kammen werd ons aangeleerd bij Els, een goede vriendin die retouches doet. Op de duur ging dit echt wel aan de lopende band met de overlock en naaimachine.  Deze zijn nog steeds te bezichtigen tijdens de Retro Ronde in Oudenaarde. Ik heb Roosje met retrosnor als model gebruikt.

20160611_110142

Ik verhuisde van de kleine Ikeatafel in de eetkamer naar mijn naaihoek boven. Een legplank met kastjes onder en rekjes zorgvuldig door Roosje geplaatst waar ik al mijn spullen en tijdschriften kon plaatsen.

img1450080533006.jpg

De Singer machine werd vervangen door een eigen machine. Een Brother Innov-is 55. Wat een verademing. In een groepsaankoop werd een overlockmachine gekocht en een Janome coverlockmachine was het volgende pareltje. De naai- en coverlockmachine werden aangekocht bij Mertens in Melle. Een winkel waar je opleidingen over je machine kan volgen. Een aanrader, zeker als je niet goed weet waarvoor al die wieletjes en voetjes dienen.

Daar leerde ik ook een lieve dame Anne Oosterlinck kennen met wie het toch wel klikte. Intussen hebben we nog eens afgesproken en houden we contact via facebook, instagram, …  Ook zij heeft leuke blogs op satur9’s world.

Bij de Lingerieacademie in Ronse leerde ik met kant werken. Weer een nieuwe wereld die voor mij open ging. Een echte aanrader. Het assortiment is intussen uitgebreid met BH’s, badmode en andere modellen van broekjes.

Sinds kort leer ik patroon tekenen van 0 zodat ik eindelijk eens kledij op maat kan maken voor mezelf. Hiermee zijn er al heel veel rokken van “onder mijn machine gerold” om het in de termen van de facebookgroepen over naaien te noemen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er aardig wat tijd in steek en niet het gevoel heb dat ze er werkelijk van onder “rollen”. Ik vraag mij ook steeds af of deze dan secuur afgewerkt zijn met oog voor detail (lees: goede afwerking) en ook of het losmaken van foute stiksel echt zo snel gaan bij anderen. Een patroon voor een lange broek, een corsage en verschillende mouwen werd uitgetekend. Hier ben ik nu volop aan het experimenteren.

 

Deze diashow vereist JavaScript.

Elke keer ben ik verbaasd van wat ik al allemaal al heb bijgeleerd en kan toepassen. Het perfectionistische kantje blijft er inzitten. Ik gebruik veel naaldjes om er voor te zorgen dat de stof keurig op zijn plaats blijft. Soms lijkt dit een eeuwigheid te duren maar als je iets goed wil doen moet je er geduld en veel tijd in steken.

Binnenkort wordt de caravan nog eens gepimpt met nieuwe gordijnen.

Het naaien op zich heeft mij tijdens mijn herstelperiode geholpen om mij opnieuw te leren concentreren en mijn fijne motoriek bij te schaven.

Ik mag wel zeggen dat deze hobby een positieve invloed heeft op mijn mentale welzijn. Ik geniet er elke keer weer van om iets moois te kunnen maken en dragen.

Haaksels in alle kleuren en soorten draadjes

Bij La Petite Rooze leerde ik haken. Een leuke en creatieve bezigheid die je overal kan uitoefenen. Zelfs op reis. Dit enkel omdat ik van Roosje mijn naaimachine, stoffen en toebehoren niet mocht meenemen wegens plaatsgebrek. Je moet mijn tas met wol eens zien die ik overal meesleur… Behalve die ene keer dat ik vol enthousiasme mijn tas in de wagen plaatste om 100 km verder tot de vaststelling kwam dat ik geen reservebollen meehad. Was dat een lange autoreis.

Aan het zwembad lag ik bij 35 graden te haken en een kampeergast zei ” Nou, de mussen vallen hier uit de bomen en jij ligt hier te breien. Het is toch nog geen winter, waarom doe je dat nou?” Ik heb toen eens over mijn bril gekeken.  I gave him “the look” en haakte lustig verder.  Het was inderdaad wel heel warm met die wol om mijn buik …

Ik leerde er de basissteken, een ring, roosjes, sjaals, mysterie haken, tunisch haken, handtassen, en nog veel meer … Een nieuwe wereld die opgenging.

Deze diashow vereist JavaScript.

En zeggen dat ik als kind een hekel had aan alles wat haken en breien was. Misschien omdat er teveel deadlines op de projecten zaten en ik tantes en een Bouke had die elke keer opnieuw in mijn opdracht aan het haken en breien waren.

Ik volgde veel workshops en raakte meer gepassioneerd door deze leuke hobby. Eénmaal per maand wordt er een haakatelier georganiseerd. Daar showen we onze projecten en worden er tips, tricks en patronen uitgewisseld. Vriendschapsbanden gesmeed, hilarische anekdotes verteld, tranen met tuiten gelachen, lief en leed gedeeld en lekkere taart gegeten. Vroeger kwamen die van bij de bakker en later van MimaMaakt https://wordpress.com/post/mimamaakt.wordpress.com/732 en nu met liefde door Elien gemaakt. En ze zijn ook heel lekker.

Momenten van me-time waar ik zo kan van genieten. Pure ontspanning. Ook al duurt het soms lang voor het eindproduct af is. Geduld is zo een mooie deugd…

Twee jaar terug maakte ik voor Kerst een sjaal voor de mama’s in Alpacawol.  Zalig om mee te haken en lekker warm. Sommige projecten zijn snel afgewerkt en andere duren al wat langer. Gelukkig zijn er nog veel winters in aantocht zodat ik geen exacte deadlines heb.

Voor de geboorte van een achternichtje haakte ik een dekentje in baby Merinowol aan de hand van een patroon “Sweet Buttercup Blanket ” van Drops aangepast aan mijn kunnen.

img15061694521651344698164.jpg

Voor onze retrotandem maakte ik een jasbeschermer in katoenen wol die ik zelf heb ontworpen omdat het gekochte patroon niet overeenkwam met de nodige omtrek.

20160529_14082296355666.jpg

Voor deze projectjes werden er ook papieren linten met mijn logo en inpakpapier ontworpen. Het logo is ontworpen door Lisa De Vriese. De labeltjes had ik al voor mijn naaiwerkjes.

20161222_194629462377959.jpg

Het haakatelier heeft elke laatste donderdag van de maand plaats bij La Petite Rooze, Schapendries 63 te Oudenaarde.

Ik kijk er al opnieuw naar uit…