De ene klaproos is de ander niet …

Op donderdag 26 juli, één van de warmste dagen, zijn we gaan fietsen in het Heuvelland, de Klaproosroute van ANB.

Met de auto zijn we eerst naar de Kemmel gereden om in de toeristische dienst onze ingangskaarten te kopen voor de site “Bayernwald”. Aangezien het dorstig weer was hebben we eerst nog een drankje genuttigd in ’t Gapertje, een eethuisje in het dorp zelf.

Voorzien van genoeg water en gellekes zijn we onze tocht gestart.

Gezien het niet verantwoord was om zware inspanningen te doen heb ik tijdens deze tocht optimaal gebruik gemaakt van mijn trapondersteuning op lady Lavender. En ja hoor, ik ben er meer dan tevreden over. Mijn batterij heeft in tegenstelling tot de fietstochten in de Provence nu wel op volle toeren gewerkt. Roosje had mij ook uitdrukkelijk de opdracht gegeven om deze te gebruiken. En aangezien ik luister …

Het fietsen op zich was aangenaam omdat er veel wind was. De ene luchtstroom al heter dan de andere.

De route liep langs velden en immens veel kerkhoven… Witte stenen in de grond verwijzend naar al de slachtoffers in deze brute, wrede en waanzinnige oorlog. Het feit dat er waarschijnlijk nog duizenden lichamen bedolven liggen onder de lagen aarde waar nu meerdere granen gezaaid worden. Ik werd er telkens weer stil van.

Aangekomen in Bayernwald word je terug meegenomen in de tijd. Deze site bevindt zich op privéterrein in Wijtschate en ligt 40 meter hoog. Daardoor was deze site militair en strategisch heel belangrijk. Hier werd de loopgravenoorlog door Britten en Duitsers uitgevochten. Om de Britten te kunnen volgen en af te luisteren werden er ‘luisterschachten’ gegraven. Hier staat luisterschacht Berta 4. Deze site werd gerestaureerd en is heel goed onderhouden.

In een paviljoen naast de loopgrachten staat een maquette waar de frontlinies op staan. Een eenzame mot die waarschijnlijk verkoeling zocht onder deze beschutting lag dood op de maquette. Het leek er op dat ze in haar ééntje een offensief had uitgevoerd. Ze had de strijd verloren…

Op de route kon je ook een bezoek brengen aan de “Pool of peace”. Een vijver met witte bloemen in een krater van een bom. Een oase van rust waar het water af en toe rimpels vertoont. Vissen zwemmen er vrolijk in rond.

20180726_151010

In Dranouter was men volop bezig alles aan het opzetten voor het festival van begin augustus. In het dorp was het verder muisstil. Geen enkele drankgelegenheid was open. Intussen begon ons water heel lauw te worden.

Gelet op de hoge temperaturen en de warme wind die als “verfrissing” diende zijn we gestopt in l’Amazone. Een mulitfunctionele zaak waar je niet alleen kon eten, maar ook kon genieten van een massage of je haar kon laten kappen en drogen onder de bijkomende hitte van een haardroger. Het uitzicht was prachtig. Daar hebben we een dame Blanche gegeten. Een beetje suikers opdoen voor de het laatste stukje van de rit.

Van daar uit reden we verder richting de klaproosvelden. Of dat dachten we toch…

De klaproosvelden waren er niet (meer). Op 1 veld was er iets misgelopen tijdens het zaaien. In plaats van klaprozen stonden er zonnebloemen met hier en daar 1 verdwaalde klaproos. Grote ontgoocheling. In Oudenaarde, in onze achtertuin, was het klaprozenveld wel in bloei gekomen.

Deze hadden we ook bezocht. Op de site van ANB stond dat er een paar velden door de droogte niet in bloei waren.

De andere kant was een veld waar 1 klap”Roos” stond…

screenshot_20180731-133520_photos

Ik was blij toen we terug in het dorp waren. De hitte begon zo stilaan wat op mijn humeur te werken en ik had er (lees achterwerk) een beetje genoeg van.

Nadat we ons in de wagen omgekleed hadden zijn we nog naar café Boutique gegaan om nog wat verfrissende vloeistoffen te nuttigen. Een mooi ogend café waar het lekker fris en aangenaam vertoeven was. De uitbater is een vriendelijke man. Op de kaart hadden ze verschillende soorten bieren. Ikzelf heb een blond bier “De Poes” gedronken. Ideaal voor deze temperaturen. Roosje is voor een “Rodenbach” van het vat gegaan.

De weg naar huis was nog lang. De airco op onze verhitte zoute huid was zalig…

Tour de France – Secteur 5

Het laatste vakantieweekend stond voor de deur.  We waren uitgenodigd om mee te gaan kijken naar de Tour de France in Roubaix.  De zaterdagnamiddag hadden we eerst nog de jaarlijkse familiebarbecue bij Rooske zijn zus Anne en Wouter.  Een blij weerzien met lekker eten en leuk gezelschap.

Van daar uit zijn we met de caravan doorgereden naar Templeuve.  Niet naar een camping maar naar de plaats waar we ook staan als we naar Parijs-Roubaix gaan kijken. Onze vrienden waren al aanwezig en we hadden een mooie plaats om te staan.  Recht op het einde van de kasseistrook van secteur 5.

20180715_095446

Op de kasseistrook zelf stonden menig mobilhomes geparkeerd.  In Templeuve was er op dat ogenblik een Franco-Belge evenement aan de gang. ’s Avonds werden we nog op een vuurwerk getrakteerd.  Het was 14 juillet in Frankrijk.

De zondag was het zover.  De dag van de wedstrijd.

Met zicht op de molen van Templeuve genoten we van een ontbijt.

20180715_103944

Een kip had juist naast de straatkant haar eieren gelegd waar ze in de felle hitte zat te broeden.

20180715_0922481

Iets voor 14 u kwam de  Tourcaravan langs.  Intussen lagen onze brochetten en worsten op de barbecue.   Af en toe ging Rooske eens controleren of al het vlees nog niet zwart was.   Mijn buit was divers.  Koekjes van St Michel, een knaloranje-rood truitje van Cofidis, een pet van Skoda en wat sleutelhangers.  Niet slecht…

20180715_1625331

Ons middagmaal om 14u30 was sober maar lekker.

20180715_143429

En dan was het zover.  Aan het lawaai van de aanmoedigingen hoorden we dat de renners in aantocht waren.

20180715_1534261

De eerste renners kwamen de kasseistrook uitgestoven.  Gevolgd door stof, veel volgwagens en renners.  Daartussen telkens stof.  Veel stof.  En de kip…  Die bleef rustig verder broeden en haar nest beschermen tegen indringers. Ze zit aan de oranje kegel op de achtergrond.

Terwijl ik foto’s aan het nemen was zag ik dat er een renner over de straat aan het glijden was.  Het bleek om Edward Theuns te gaan.  Hij was gelukkig niet zwaar gekwetst en kon zijn rit verder zetten na een duwtje van onze buurjongen.  Op de tv-beelden bleek dat onze caravan ook op tv was geweest.

20180715_15361302

received_102159520873315971

Yves Lampaert reed voorbij in zijn tricolore trui.  Greg Van Avermaet in zijn gele trui en Peter Sagan in het groen met flashy zonnebril op.   De rest wist ik niet.  Het ging zo snel en op de foto’s kon ik niet altijd uitmaken wie wie was.

received_102159375728487442

20180715_153551

20180715_1535560

De aankomst van de rit werd verder op tv gevolgd.

Daarna werd er opnieuw opgeruimd, vastgelegd, ingeladen en afscheid genomen.

Onze vrienden vertrokken op vakantie en wij keerden terug naar huis.  Onze vakantie was officieel voorbij.

Thuis aangekomen werden we door Biloute verwelkomd.  Hij was blij dat we er terug waren.

In de lucht dreef een luchtballon voorbij.  De foto werd gefotobombt door een duif.

20180715_201411

De wolkenslierten waren mooi en het bleef warm buiten…

Lac du Cormoranche-sur-Saône

Voorlaatste stop van deze reis was een camping municipale van Lac du Cormoranche.  Deze camping hadden we niet op voorhand gereserveerd omdat we niet  wisten hoever we zouden rijden die dag.

Een mooie camping aan een mooi meer.  Enig minpuntje was dat er een spoorlijn naast het meer ligt waar de hogesnelheidstreinen en gewone treinen langsreden.

Er was nog plaats genoeg en we mochten onze standplaats zelf gaan kiezen.  Het sanitair was proper en je kon er ook ontbijtkoeken en brood bestellen.

Aan het onthaal en in de bar waren ze vriendelijk.  Ondanks het feit dat Rooske de dame aan het onthaal in het Frans te woord stond bleef ze toch Engels praten met een accent als dat van René uit Allo Allo.  Een hilarisch tafereel…

Het weer was warm en mooi.  Nadat we de caravan waterpas gezet hadden zijn we eerst iets gaan drinken en ons brood gaan bestellen voor de volgende ochtend.

Daarna hebben we een korte wandeling en een fietstochtje rond het meer gedaan.

Omdat het bijna zonsondergang was besloten we om te gaan picknicken aan het meer.   Onze eerste picknick …

Een mooi schouwspel van licht en wolken.

Later die avond zijn we nog naar de sterrenhemel gaan kijken.  Ingesmeerd met anti-muggencrème, lange mouwen en lange broek.  Kwestie van geen extra bulten bij te krijgen.

Deze vlinder verbleef ook in de buurt van de caravan.

20180707_111040

De volgende ochtend zijn we kort voor de middag naar huis vertrokken waar we ’s avonds in een proper huis werden verwelkomd door onze rosse kater.

20180707_150047

Thomas en Fré hadden overal zorg voor gedragen.  Waarvoor heel veel dank x

Het was zalig om weer in een gewoon bed te slapen…

 

Capital mondiale des cyclo grimpeurs

Nieuwsgierig naar waar we terecht zouden komen reden we verder weg van de Provence.
Volgens de accuweather zou het daar veel frisser zijn dan de temperaturen die we al gewoon waren. Er werd ook regen en onweders voorspeld. Mijn enthousiasme was hierdoor minder groot om naar daar te rijden.
De zichten op velden met lavendel veranderden in zichten met bergen.

De temperatuur was tot mijn grote verbazing even hoog als in de Provence. Een meevaller!
We reden over een brug die mij wat aan de brug van Millau deed denken. De gps stuurde ons via Grenoble stad. Iets wat we niet verwacht hadden.

We zaten ook in de streek van de Chartreuse. Een groen drankje met 130 kruiden in. Gelet op de vele kruiden is dit drankje voor bijna alles goed. Deze drank bestaat ook in de gele versie maar deze is mij qua smaak onbekend.
Met de groene heb ik in het verleden al kennisgemaakt. Zeer lekker in warme chocomelk maar heel verraderlijk “on the rocks”. Laat mij zeggen dat je daarna nog uren kan nagenieten van de dampen die uit je poriën komen.

Rond 14 uur kwamen we op de camping aan. Een nette camping met ruime plaatsen, een bar, een fietsenwerkplaats, een kast waar je de batterijen van je e-bike kan opladen en heel proper sanitair.
Elk straatje waar er standplaatsen zijn heeft de naam van een col.

Wij hadden Col du Télégraphe plaats 28 naast een hoge berm. Het was er snikheet. Volledig omringd door bergen. De één indrukwekkender dan de andere.

Omdat we daar maar een paar dagen gingen blijven hebben we enkel de luifel bovengehaald.

20180711_151344

Daarna zijn we naar het dorp gereden om te gaan zien wat er daar allemaal te doen was. De tour zou er dit jaar ook passeren.

En ja hoor, er was ook een crèmerie. Niet te vergelijken met die uit Bédoin maar ook lekker. De avond zelf werden we op een onweder getrakteerd.

De volgende dag stond de lacets de Montvernier op Roosje zijn programma.

20180706_143723

Eén van de uitgestippelde tochtjes op zijn bucketlist voor deze vakantie en de reden waarom we naar hier gekomen zijn.

Ikzelf ben op de camping gebleven om mijn blog van de voorbije dagen te schrijven.

Dezelfde avond hebben we na ons aperitiefje een croque gegeten “Belgian style” op de skottel. Dat groene drankje op de foto is dus Chartreuse… en de belevenissen van vroeger werden meteen weer duidelijk voor de geest gehaald na de eerste slok die zich al brandend naar de maag begaf.

De dag erna stond de Col du Glandon en de Col de la Croix de Fer op het programma. Ik was de bevoorrading. Terwijl Roosje al vertrokken was ging ik nog gaan tanken en water halen. We zouden elkaar onderweg wel tegenkomen.

Vol goede moed en met stralende zon vertrok Roosje richting zijn reuzen voor die dag. Ik nam afscheid van ons nieuwe huisdier.

Onderweg naar de top zag ik mooie landschappen, kwam ik een nieuwe rosse vriend tegen, zag ik mooie bloemen en nam ik af en toe ook nog foto’s van Roosje, mijne grimpeur.


Het weer was intussen omgeslagen van zon naar gietende regen.

Roosje had enkel een zomeroutfit aan en een regenjas bij. Ik was in zomertenue en had mijn sandalen aan. Gelukkig had ik ook nog wandelschoenen in de auto liggen.

Eindelijk boven ! Check op de bucketlist.

Ik heb toch stiekem een traantje weggepinkt van fierheid dat Roosje dit gedaan heeft.  Misschien was ik gewoon ook erg emotioneel omdat ik zo’n kou had en dat ik wist dat Roosje hierin kilometers ver gereden had.  Door weer en wind.
20180705_135310

Dat ik opnieuw doodsangsten uitgestaan heb moet ik niet vertellen. Die diepe afgronden naast de auto waren niet bevorderlijk voor mijnen tikker…

De Col de la Croix de Fer had iets dreigends en het was er ijskoud. Gelukkig lag er nog een dikker jasje van Roosje in de wagen.
In de omgeving was er nog ijs terug te vinden. Het landschap was nog mooier dan op de Col du Glandon.

20180705_143032

De natuur en omgeving blijft mij verbazen.  Zoveel moois om te ontdekken …
Marmotten heb ik jammer genoeg niet gezien. Dat was wel een enorme ontgoocheling voor mij…

Deze col werd ook veroverd.  Check op de bucketlist !

20180705_1420590

20180705_142230

De afdalingen hierna waren opnieuw spectaculair.  In eerste ben ik naar beneden gereden, dicht bij de flanken van de rotsen.  Ik prees mezelf gelukkig dat ik dit niet heb meegereden…

Deze schoonheden stonden ook te kijken aan de zijkant van de weg…

20180705_1524101

Eens terug op de camping hebben we ons opgewarmd met een warme choco en een karafje rosé.

Ons huisdier was nog niet veel bewogen sinds die ochtend.

Die avond zijn we nog te voet naar de stad gegaan om iets te eten in de pizzeria “Le Montana”.  Een echte aanrader !

Diezelfde avond werd er ook beslist dat we een dag vroeger naar huis zouden vertrekken met nog 1 overnachting onderweg. Ik kan niet zeggen dat ik hiervoor “kwaad” was.  Ik had er genoeg van om op vakantie in de regen te zitten…

Het nadeel aan deze camping is dat er geen huisvuilcontainers ter plaatse zijn.  Daarvoor moet je de camping verlaten om een straat verderop je afval te deponeren in de juiste containers.

De volgende ochtend zijn we eerst nog naar het “Opinel” museum geweest.  Een museum over het bekende zakmes uit de Savoie en hoe het gemaakt wordt.

Er was ook een tentoonstelling over het Opinelmes met creaties van overal.

Daarna hebben we alles ingepakt, opgeplooid en weggestopt om ons naar de laatste halte te begeven.

 

“Zoek het op”…

De tijd op camping Le Ventoux zit er op…

Wat was “dit” een mooie vakantie in de Provence.  Eéntje met grenzen verleggen en prestaties neerzetten, zonnen en afkoelen in het zwembad en met veel lekkere ijsjes.  Verfrissing in onze “stamcafés” en aan het zwembad waar we onze bidons met wijn gevuld hadden om daar te aperitieven.

Het ontwaken van de cigalles meemaken. Relatief “frisse” nachten en bloedhete temperaturen tijdens de dag. En ja, ik heb nog een foto kunnen nemen van een vlinder zonder er te moeten achterlopen :-).  Ik zat op dat ogenblik te zonnen in mijn ligzetel. Een verloren gelopen cigalle heb ik ’s avonds ik ook nog kunnen fotograferen. Ik lag al in bed toen Roosje mij kwam halen…

Twee dagen ervoor hadden we nog een fietstochtje gedaan.  Eentje die we op een fietskaart gevonden hadden. Niet te zwaar langs alternatieve wegen.  En of ze alternatief waren.

Hier en daar nog een stevig klimmetje en 2 x langs onverantwoorde onverharde wegen. Eerder een tocht om met een mountainbike te doen.  Bovendien was het ook bloedheet die dag.

Op een landweg kwamen we plots aan een paar bomen waar wel honderden cigalles een concert aan het geven waren. Oorverdovend luid maar zo leuk om hen bezig te zien en te horen. Beter dan dit kon het niet zijn

Aangekomen op de camping zijn we direct naar het zwembad getrokken om eerst een frisse douche te nemen en daarna in het lauwe zwembad te duiken.

De avond zelf zijn we naar la Geraldinette gaan eten. Het restaurant aan de camping.

Het voorgerecht was een klein salade met feta, frambozenvinaigrette, spek en meloensorbet. Een overheerlijke frisse combinatie. En niet alleen omdat er sorbet bij was.  Het hoofdgerecht was een bouillabaisse.  Er werd geen dessert meer gegeten. Goed hé.

We hebben ook naar de sterren gekeken, er waren er meer te zien dan bij ons.

En dan was er nog het steeds terugkomende zinnetje tijdens de vakantie “Zoek het op”…  Ik richt mij altijd tot Rooske als ik iets niet weet en van zijn wijsheden gebruik wil maken. Deze vakantie heb ik al meer gegoogeld dan ooit te voren. Moet ik Roosje nu vervangen door een zoekmachine?

Elke avond ging ik de zonsondergangen vastleggen. De ene mooier dan de andere.  De ene kant les dentelles de montmirail en de andere kant le mont Ventoux. Wat ga ik die berg missen. We hebben een band voor het leven…

De maandagochtend zijn we nog naar de markt in Bédoin geweest waar ik om 10u30 mijn laatste voorlaatste coupe heb gegeten. Aardbei en ananas met aardbeicoulis. Veel fruit dus…

Een mooi plataan trok mijn aandacht. Ik zag er het hoofd van een oude man in die naar de marktgangers aan het kijken was. Ja, ik heb veel fantasie. Ik weet het. Het voordeel is dat mijn fantasie ervoor zorgt dat ik af en toe eens de dagdagelijkse en soms vervelende sleur vergeet.  Je moet het zelf eens proberen.  Je zal meer glimlachend door het leven gaan…

De avond zelf zijn we beginnen opruimen.  Een minder leuke klus die we aangenaam ingevuld hebben. Iedereen zat naar de voetbal te kijken België-Japan. Aan de reacties wisten we of er gescoord werd of niet.  Wij zijn geen voetballiefhebbers maar we zijn wel geïnteresseerd wat onze nationale ploeg doet. Ik ben ook van mening ook dat elke sporter het volkslied moet kennen en meezingen, ongeacht welke nationaliteit.  Je bent tenslotte ambassadeur voor je land.

De volgende ochtend was ik uitzonderlijk vroeg wakker.  Een prachtige zonsopgang was in de maak…

20180703_064322

20180703_063555

Ons laatste ontbijt op de camping was een feit.

20180703_083719

Wat ga ik dit missen…