Lady Lavender on tour: Een chocomouske als dessert en 3 Cols Mazan – Malaucène – Suzette – Caromb – Mazan

20191004_130014_00004402745058771332356.png

Goed bekomen van de reis naar Mazan toe besloten Roosje en ik om een tochtje te doen. Roosje maakte een route aan en deelde die met mij op Garmin Connect.

strava7060844533509331614587290576375052791.jpg

We reden van Mazan naar Malaucène om via Suzette en Caromb (Carùn) terug naar Mazan te rijden.

wp-15671898400156172148056581887029.jpg

Het was een mooie warme dag.

Deze tocht hadden we vorig jaar ook al deels gereden. Deze keer reden we de tocht in tegenovergestelde richting. Er waren veel herkenningspunten wat het extra leuk maakte omdat je dan wist hoever je al zat.

Het viel mij op hoe anders het landschap was deze tijd van het jaar. Je rook de geur van gedroogd gras. Er waren weinig bloemen en je hoorde amper een cigalle.

Ik zag een blauwe ekster. Jammer genoeg was het te ver om er een foto van te nemen.

We reden Col de la Madeleine Alt. 448 op. De afdaling ging al iets vlotter dan vorig jaar. Oefening baart kunst zoals men zegt… en die opgespannen billen bleven achterwege.

wp-15671898410751787728606175553731.jpg

In Malaucène stopten we om iets te drinken. Twee frisse Pespi Max om wat af te koelen.

Vandaar reden we via col de la Chaine Alt. 472m richting Suzette. Op deze weg konden we genieten van het prachtige uitzicht van Les dentelles de Montmirail. Ook dit blijft adembenemend mooi.

Intussen was het middaguur reeds lang voorbij en kregen we een hongerke…

We stopten in Auberge de Suzette waar we vorig jaar ook al eens waren. Goedkope maaltijd maar je kan er niet met kaart betalen.

Het was blijkbaar zo warm geweest dat de druiven verdroogd van de tros op de grond gevallen waren. Roosje deed de fietsen op slot waarna we ons naar een tafeltje begaven.

Daar gingen we gezond doen en bestelden we de zalm met frieten. Het zag er superlekker uit maar mijn zalm was nog zo goed als rauw vanbinnen. En dan vloek je in stilte omdat je eerst van zin was om pasta te eten … Ik lust sushi maar in de hitte vertrouwde ik het zaakje niet. Bij Roosje viel het beter mee… Ik at mijn frieten en warme tomaat op samen met de zalm die aan de randen een beetje gaar was. Als energiebom at ik een chocomousse. Ja, ik weet het … Ik wou niet vreemd gaan want ik had mij voorgenomen om enkel en alleen maar ijs van bij Glacier du Mont Ventoux te eten.

We namen nog een foto aan het bord van col de Suzette Alt. 392 en reden verder. Deze keer niet rechtdoor maar langsheen de auberge naar beneden. Een afdaling die toch wel een serieus billenknijpertje was. De beloning kwam daarna… samen met nog eens steile afdaling die ik te voet naar beneden gestapt ben.

Het landschap was prachtig. We waren er beiden van overtuigd dat je op die plaats ook duizenden sterren kon zien. Er was daar ook zo goed als geen verkeer.

In Le Barroux nam ik nog een foto van Le château du Barroux. We reden door een prachtige dreef. De Mont Ventoux zie je in de verte liggen

Eens Caromb voorbij was het niet ver meer naar de camping.

We dronken er nog een Heineken (yuk) om de dorst wat te lessen en gingen daarna nog wat zonnen aan het zwembad.

Die avond werden we op een mooie zonsondergang getrakteerd. We namen afscheid van de buren uit Hamme.

Die avond zag ik een deel van de Melkweg… een mooie afsluiter van een mooie winderige dag.

Cols, dentelles de Momtmirail en zo veel meer…

Eergisteren 22/06/2018 was een rustdag. Bloggen, zonnen, in het zwembad hangen, verbranden en lezen.  Ik had mij nochtans ingesmeerd met factor 30 maar de zonnestralen waren blijkbaar toch heviger dan gedacht.  Niet de term “rosbief” zoals Lisa gebruikt maar de term “kreeft” was hier het juiste woord.

Tijdens het ontbijt kwam er leuk beestje op bezoek.  Wat is het is heb ik nog niet teruggevonden… het leek op een kever.

20180623_094550

Gisteren 23/6/2018 zijn we gaan fietsen.  Een van thuis uitgestippelde tocht via veilige fietswegen volgens Garmin connect richting “les dentelles de Montmirail”.  Dit wou ik al sinds vorig jaar bezoeken maar het was er toen niet van gekomen.  Over de hoogtes werd niets gezegd…

Een rugzak gevuld met water hadden we elk bij.  Leren “tutteren tijdens het rijden”.  Dit gaat veel vlotter dan het gebruik van een drinkbus. Weer een belevenis op zich.  Intussen heb ik dat ook onder de knie.

screenshot_20180624-104819_connect

De tocht ging van Mazan naar Caromb om zo naar Le Barroux te rijden.

We reden een brugje over met direct daarna een straatje rechts.

Dit klimmetje was er eentje om U tegen te zeggen. Eentje van 9,7 %.  Ik dacht dat mijn voorwiel omhoog zou komen en ik met fiets en al zou vallen.  Het volledige klimmetje heb ik mij voorover gehangen.  En Roosje maar zeggen “zet je rechter”, “ontspan je”.

Het dorpje op zich was prachtig.  Het ene kleine straatje volgde het andere op met telkens unieke tafereeltjes.

Van daar uit ging de tocht verder naar Suzette. Langs prachtige landschappen die oneindig ver reikten.

20180623_121226Mijn tweede col was bereikt.

 

Tegen het middaguur kwamen in Suzette aan.

Aangezien we nog lang niet thuis waren en we een hongerke hadden hebben we daar gegeten. Le mairie was omgebouwd tot een bistro/restaurant waar je à la carte en ook gewoon een snack kon eten.  Het was daar wel contant te betalen.

Een pasta kon er wel in.

 

 

Toen we daar vertrokken zagen we dit bord. Het grappige was dat we eigenlijk opnieuw een col gedaan hadden in het naar beneden rijden.  Het moet ook niet altijd intensief zijn hé.

20180623_133852

20180623_135148

received_102157596584809961

Van daar uit gingen we richting Beaume de Venise.

Afdalen begint beter te lukken.  Minder verbrand rubber gehad deze keer.

Honderden vlinders heb ik gezien maar heel moeilijk om te fotograferen. Dit deed mij aan een verhaaltje denken van een lieve dame die ik ken die zo eens achter een vlinder aan huppelde om een foto te kunnen nemen…  Ik heb er eentje 🙂

20180623_145829

Tijdens de rit werd ik plots vergezeld van een buizerd die eventjes naast mij bleef vliegen.  Indrukwekkend en mooi moment.  Dat je zo dicht bij de natuur kan zijn…

 

 

Eens Beaume de Venise door reden we via wijngaarden door naar Mazan.  Intussen was het al een pak warmer.

20180623_141250.jpg

20180623_141743

Roosje en ik waren onder de indruk van al dat moois dat we tegengekomen waren.

’s Avonds zijn we nog naar het marktje met de artisanale streekproducten geweest.

20180624_095038.jpg

En ja hoor, ik zou Leslie niet zijn als in niet af en toe een zoete zonde toelaat.  Een coupe fraise-Mérengue.  De slagroom had ik er niet bij gevraagd.  Ik heb mij dan maar opgeofferd en die mee opgegeten.  Mijn fruit heb ik dan ook al gehad.

20180623_183549.jpg

Een mooie zonsondergang sloot de dag af.

En tijdens het schrijven van deze blog heb ik deze ochtend “eindelijk” gebruik gemaakt van de wasmachine op de camping.

De jeton had ik al 3 dagen geleden aangekocht.

 

En nu ga ik die ophangen om te drogen in de hitte van de Provence vergezeld van een zacht briesje…