Wie is MimaMaakt? 1000 vragen aan mezelf… Deel 3

Ik ga proberen om hiervan een vaste rubriek te maken met de wekelijkse publicatie op woensdag in de loop van de dag.

1000 vragen aan jezelf is verschenen in een boekje van Flow. Via een vriendin, Saturnein, heb ik deze vragenlijst leren kennen. Zij had dit van NerdyGeekyFanboy: https://nerdygeekyfanboy.com/tags/1000-vragen-aan-jezelf-1/
Ik vond deze vragenlijst zo leuk dat ik besloten heb hier ook aan mee te doen. Ik beloof plechtig om zo eerlijk mogelijk te antwoorden.

Wil je mij beter leren kennen dan nodig ik je graag uit om dit mee te volgen. Ik hoop hierdoor mezelf te (her)ontdekken. Hier ga ik met de volgende 10…l

21. Voor welk dier ben je bang?

Een wesp. Ik heb nogal last van allergische reacties en ik herinner mij dat een steek van een wesp zeer pijnlijk is.

22. Wat is je favoriete dagdeel?

De namiddag. Dan heb ik meer energie.

23. Kun je goed koken?

Ik denk het wel. Ik heb 3 jaar kookles gevolgd. Bakken doe ik uiteraard veel liever en dat kan ik wel goed.

24. Op welk seizoen lijk je het meest?

Als wintertype denk ik dat ik meer op de zomer lijk. Ik hou van de warmte en ik probeer die ook door te geven aan de mensen rondom mij.

25. Welk uitje staat er binnenkort te gebeuren?

De vakantiebeurs te Brussel denk ik. Niets spectaculairs dus.

26. Was je een gelukkig kind?

Ik denk het wel. Spelletjes werden er niet zo vaak gespeeld. Wel ging ik regelmatig met mijn vader en onze hond Castro wandelen. Ik hield mij vooral bezig met lego, boeken lezen, barbies, muziek beluisteren en mijn hond. Elke zondag gingen we naar Brussel bij mijn tantes en grootmoeder. Daar had ik nichten met wie ik speelde. Mijn vader en ik gingen ook regelmatig naar de film. Toen kon je nog blijven zitten voor een tweede voorstelling en meer.

Tijdens de vakanties mocht ik bij een andere tante naar zee gaan waar ik een vriendenkring had uitgebouwd. Uren heb ik daar op de stoep gespeeld, gezongen en zo veel meer. Maar er was wel “balkoncontrole”. Als mijn tante of grootmoeder riepen moest ik antwoorden. Ik mocht er ook blokje om rijden met de fiets en telkens ik aan het gebouw langs reed moest ik gebruik maken van mijn fietsbel. Eigenlijk heb ik daar ook een heel mooie jeugd beleefd.

27. Koop je vaak bloemen?

Veel minder dan vroeger. Ik zie graag die speciale rozen uit Argentinië zoals in mijn trouwboeket. Gerbera’s vind ik ook heel vrolijke bloemen en orchideeën.

28. Wat is je droom?

Mijn droom is mij verder te kunnen ontplooien in de dingen die ik heel graag doe. Waar ik energie van krijg, waar mijn ogen van fonkelen als ik er over praat, die mij doen herleven.

Maar mijn allergrootste droom is echter dat onze kinderen gelukkig mogen zijn in al wat ze doen en dat ze zorgeloos door het leven kunnen gaan.

29. In hoeveel huizen heb je gewoond?

In mijn vorig leven zijn we veel verhuisd. Ik heb op diverse locaties in Gent gewoond, een tijd in Wommelgem, dan terug naar Gent, dan terug naar Oudenaarde waar ik nog één keer verhuisd ben.

30. Wat is je guilty pleasure?

8 bollen ijs met chocoladesaus en maple syrup, chocoladepralines met advokaat, pralines met marsepein, Toni chocoloni chocolade met karamel en zout, wafels, Samataneuskes, pannenkoeken, M&M’s, pikante tortillachips met heksenkaas, een Strawberrie Daiquiri, een gin-tonic, tripel Karmeliet, vanillejenever, een lekker pak friet met balletjes in de tomatensaus, mijn zelfgemaakte bokkenpootjes, eclairs, … Het zijn er veel. Ik weet het. Het is zo moeilijk om er eentje uit te kiezen…

Wie is MimaMaakt? 1000 vragen aan mezelf … Deel 2

Ik ga proberen om hiervan een vaste rubriek te maken met de wekelijkse publicatie op woensdag in de loop van de dag.

1000 vragen aan jezelf is verschenen in een boekje van Flow. Via een vriendin, Saturnein, heb ik deze vragenlijst leren kennen. Zij had dit van NerdyGeekyFanboy: https://nerdygeekyfanboy.com/tags/1000-vragen-aan-jezelf-1/
Ik vond deze vragenlijst zo leuk dat ik besloten heb hier ook aan mee te doen. Ik beloof plechtig om zo eerlijk mogelijk te antwoorden.

Wil je mij beter leren kennen dan nodig ik je graag uit om dit mee te volgen.  Ik hoop hierdoor mezelf te (her)ontdekken. Hier ga ik met de volgende 10…

  1. Tot welke leeftijd geloofde je in Sinterklaas?

De exacte leeftijd weet ik niet meer. De woensdagnamiddagen was ik alleen thuis en na mijn huiswerk had ik tijd om op ontdekkingstocht te gaan. In de kleerkast van mijn ouders vond ik dozen die verdacht veel op spelletjes en poppen leken die ik in mijn brief aan de Sint had gevraagd.  Ik heb hier heel lang over gezwegen…  Die kinderlijk onschuld hé.

  1.  Wat wil je nog graag kopen?

Een goede gezondheid maar dat kan jammer genoeg niet.

Een loterijbiljet die een comfortabele som geld met zich meebrengt zodat ik mij geen zorgen meer hoef te maken voor de rest van mijn dagen. Het spreekt voor zich dat ik dan wel eerst een biljet moet kopen en vooral de juiste getallen moet hebben…

  1.  Welke eigenschap zou je graag willen hebben?

Een sterker karakter. Nu geef ik nog steeds teveel toe.

  1.  Wat is je favoriete tv-programma?

The IT-crowd blijf ik nog steeds heel goed vinden.

Game of thrones, Vikings, … ik heb zoveel favoriete tv-programma’s.

  1.  Wanneer ben je voor het laatst in een pretpark geweest?

Eurodisney Parijs 2003.  De kinderen waren nog klein. De plaatselijke Delhaize had voor Halloween een tekenwedstrijd georganiseerd.  Zijn tekening had gewonnen.  Een bijna exacte kopie van zijn zus.  Hij kreeg een 2 tickets.  Iedereen wou mee.  Met een gezin van 6 moesten we 4 extra tickets aanschaffen en een grotere wagen huren in Gent om naar Parijs te rijden.  Dat is precies al een eeuwigheid geleden… Eigenlijk ga ik liever naar diertjes kijken.  Naar Pairie Daiza.

Telt een Facts en Comic Con ook als pretpark? Voor mij wel.  Een pretpark voor volwassen nerds.  Dan is dit nog niet zo heel lang geleden. 🙂

  1.  Hoe oud hoop je te worden?

Als ik even gezegend ben zoals mijn grootouders dan hoop ik dik in de 90 te worden met een goede gezondheid.

  1.  Naar welk land wil je nog eens op vakantie?

Zakynthos en een ander deel van Spanje.

  1.  Hoe voelt liefdesverdriet?

Alsof je leven een einde kent.  Je wil niet meer verder …  wat dan niet zo blijkt te zijn. Ik ben er telkens sterker uit gekomen en bekijk dit als een waardevolle levensles waar je veel mensenkennis uit haalt.

  1.  Kun je beter opschieten met mannen of vrouwen?

Ik denk met mannen en dit zonder bijbedoelingen.  Al heb ik ook een paar vriendinnen waar het echt heel goed mee klikt.

  1.   Waarin heb je aan jezelf getwijfeld?

In het moeder zijn. Ik twijfel er nog steeds aan of ik bepaalde zaken als moeder wel goed gedaan heb of nog doe.  Het is zo verdomd moeilijk…  Bij de geboorte krijg je geen handleiding over hoe je moet reageren in bepaalde omstandigheden.  Je volgt je buikgevoel en gezond verstand maar soms is het nog niet wat het moet zijn.

Tijdens mijn jeugd heb ik ook veel aan mezelf getwijfeld. Ik had veel het gevoel dat ik niets goed deed of kon doen. Ik deed mijn best maar dat was precies nooit goed genoeg. De lat werd hoog gelegd. Ik ben hierdoor ook altijd heel streng voor mezelf geweest. Te streng.  Ik probeer dit nu los te laten en dat begint aardig te lukken.

16 december 2018 = 10 kaarsjes NAH = Niet aangeboren hersenletsel

Ik was eerst niet van plan om hier iets over te schrijven…

Het weegt nog steeds op mij en misschien dat ik het op deze manier wat kan afsluiten. Alhoewel afsluiten nooit mogelijk zal zijn…

2018 is het jaar dat ik 10 kaarsjes mag uitblazen voor mijn tweede verjaardag.

In augustus 2008 lag ik op de grond na een emotionele ontlading. Bij een doktersbezoek had ik dit vermeld en werd ik onmiddellijk doorverwezen naar een neurologe in het AZ Glorieus te Ronse.

Door dit voorval moest ik onder de NMR-scan voor verder onderzoek. De wachttijden hiervoor zijn lang en in de maand oktober mocht ik eindelijk naar het AZ Sint Lucas in Gent.

De resultaten gingen doorgestuurd worden…

Begin december had ik nog niets gehoord en ik dacht “Geen nieuws is goed nieuws”.

Om zeker te zijn belde ik naar mijn neurologe om te vragen of zij de beelden al had ontvangen. Ze vertelde mij dat ze iets gezien hadden op de scan en dat ze dit de week daarna zou overleggen met de neuroloog uit Gent. Ik zou best aanwezig zijn. Een aneurysma, van een aantal mm groot en het was al heel groot … Nog nooit van gehoord.

Via internet kwam ik te weten wat een aneurysma was. Nog niet goed beseffend waarover het juist allemaal ging belde ik Roosje op met het nieuws.

De dagen die op dit nieuws volgden waren lang en verschrikkelijk. Er zat een tijdbommetje in mijn hoofd maar meer wist ik niet.

Toen het eindelijk donderdag 11 december was vertrokken we met een bang hart richting ziekenhuis in Ronse. Het verdict was hard. Ik had een ballonetje in mijn hoofd met een extra bultje op. Klaar om te scheuren. Vrijdag en het weekend dat volgde mocht ik NIETS meer doen. Niet niezen, niet roepen, niet hoesten, zo weinig mogelijk inspanningen doen om te voorkomen dat het aneurysma zou scheuren. Daar zit je dan… Sprakeloos, doodsbang. Wat moeten we verwachten? 10000 vragen … Een weekend waar geen einde bleek aan te komen. Wat als dit mis loopt? Wat gaat er met mijn kinderen gebeuren? Juist getrouwd en een huis af te betalen…

De 15 december moest ik binnen voor verder onderzoek en de 16de zou men via een angiografie het aneurysma coilen. https://www.aneurysma.nl/coiling.php

De zondagavond heb ik thuis, voor elk van de kinderen, een briefje geschreven.  

Die maandagochtend moesten we heel vroeg in het AZ Sint-Lucas ziekenhuis te Gent zijn want ik zou als eerste binnen gaan.

Wachtend om van het ene onderzoek naar het andere gebracht te worden.

Ik herinner mij dat ik aan het einde van de gang lag te wachten om alle naaldjes en buisjes te plaatsen om de dag erna direct te kunnen starten. Ik lag te huilen als een klein kind. De verantwoordelijke vond het zo erg dat ze mijn bed aan het begin van de gang rolde. Daar was de ruimte versierd met tekeningen, ook op het plafond. Daar mochten de kindjes wachten.

Die dame is de hele tijd bij mij gebleven en hield mijn hand vast. Een klein gebaar met zoveel betekenis.

Na het onderzoek lag ik bang wachtend op de gang met Roosje naast mijn bed. De specialist die de operatie zou uitvoeren, kwam langs. Ik had 25% kans dat alles goed zou verlopen. De overige percenten waren blind of verlamd of overlijden op de tafel… Het zwaard hing te bengelen boven mijn hoofd.

Het aneurysma zat achter mijn rechteroog aan het begin van de hersenen. Het was makkelijk bereikbaar. Daarna hoorde ik enkel nog blablabla en kon ik enkel nog denken aan al diegene die ik immens graag zag.

Ik stond er voor en moest er door… De nacht die volgde was lang. Heel lang.

De volgende ochtend stond Roosje weer aan mijn bed. Een kort en zwaar afscheid want de operatie begon heel vroeg. Ik wou nog duizend dingen zeggen…

Met het oog op een slechte afloop schreef ik snel nog voor elke dierbare een afscheidsbriefje.

Toen ik wakker werd lag ik op intensieve. Ik voelde direct of ik mijn armen en benen kon bewegen. Zot hoe je in elkaar zit maar ik dacht aan alle codes en paswoorden die ik kende. Dat leek allemaal in orde. Barstende hoofdpijn en doordat de verdoving nog niet was uitgewerkt viel ik veel in slaap. Het voornaamste was dat ik er “goed” uitgekomen was. Ik heb geluk gehad. Een goede beschermengel aan mijn zijde. 

De rest van de week moest ik in het ziekenhuis blijven aan een speciaal toestel met medicatie om te voorkomen dat de aders met de noodzakelijke bloedtoevoer niet zouden dichtklappen. Een cruciale week want er kon nog veel mis gaan. Bij elke controle en operatie die volgde kreeg ik dit toestel nog een paar keer aan mijn zijde.

De specialist had geprobeerd om het aneurysma te coilen maar dat leek niet zo evident omdat de basis van het aneurysma veel te breed was. Hij had ook nog een stent moeten plaatsen om te voorkomen dat het bolletje meegevoerd zou worden in mijn bloedstroom en het aneurysma toch nog zou scheuren.

 

De dame die bij mij gebleven was voor de operatie kwam de dag erna nog even langs om te kijken hoe het met mij was. De keren dat ik opnieuw een operatie moest ondergaan omdat het aneurysma nog niet genoeg beveiligd was brachten mij telkens weer bij haar. Ze vond het zo erg dat zij mij elke keer opnieuw in tranen zag. En elke keer opnieuw kwam ze voor mijn ontslag uit het ziekenhuis afscheid nemen. Een ware engel.

Het verplegend personeel waren top. Lieve verpleegsters en verplegers die er begaan waren met de patiënten. Het eten was er ook heel lekker.

Toen ik eindelijk ontslagen werd was de volgende zware taak herstellen. Ik kon bijna niets meer. Had geen kracht noch fut om iets te doen. Ik was doodmoe als ik er alleen al aan dacht om iets te drinken. Die week werd mij ook duidelijk wat voor vuiligheid van medicatie ik in mijn lijf had gekregen. Ik was lamlendig en ziek. Erger dan de week ervoor.

Het waren zware weken die volgden met nog vele operaties voor de boeg. Het aneurysma was nog niet veilig. Er werd achteraf nog een extra stent geplaatst en mijn coiling werd nog een paar keer herhaald (vergelijkbaar met een bolletje wol). Uiteindelijk was alles goed gelukt.

Door deze ingrijpende gebeurtenis ben ik volledig veranderd. Dit was niet makkelijk voor mijn huisgenoten omdat ik anders tegenover het leven stond. Mijn beperkingen kon en kan ik nog steeds moeilijk aanvaarden. 4 TIA’s/miniberoerte (1) en vele operaties later voel ik mij nu 10 jaar later veel beter en heb ik alles kunnen plaatsen en “leren mee leven”. Bloedverdunners horen er bij tot het eind van mijn dagen. Veel blauwe plekken bij het minste dat ik ergens tegen stoot maar dat neem ik er bij. Dit is wel niet leuk als je de vraag krijgt van “krijg jij misschien slaag”?. Elke keer opnieuw moet ik dan uitleggen dat dit door de bloedverdunners komt.

Door “dit” voorval heb ik beperkingen en die proberen we te omzeilen. Op elke manier die mogelijk is. 

Na deze ingrijpende gebeurtenissen geniet ik van elk moment dat ik mag beleven met af en toe een traantje van geluk… Dankbaar voor al wat ik nog mag meemaken. Uitkijkend naar de toekomst. Dag per dag…

Mijn bucketlist wordt af en toe afgevinkt en er staan nog vele wensen op.

https://www.rodekruis.be/nieuws-kalender/nieuws-kalender/een-beroerte-symptomen-herkennen-is-levens-redden/

(1) TIA = Transiente ischemische aanval of miniberoerte

https://www.gezondheidsnet.nl/hart-en-vaatziekten/tia-tijdelijke-beroerte

Wie is MimaMaakt? 1000 vragen aan mezelf… deel 1

1000 vragen aan jezelf is verschenen in een boekje van Flow. Via een vriendin, Saturnein, heb ik deze vragenlijst leren kennen. Zij had dit van NerdyGeekyFanboy: https://nerdygeekyfanboy.com/tags/1000-vragen-aan-jezelf-1/
Ik vond deze zo leuk dat ik besloten heb hier ook aan mee te doen. Ik beloof plechtig om zo eerlijk mogelijk te antwoorden. Wil je mij beter leren kennen dan nodig ik je graag uit om dit mee te volgen.  Ik hoop hierdoor mezelf te (her)ontdekken. Hier ga ik met de eerste 10…

 1. Met wie kun je het best opschieten?

Met Roosje en mijn bestie. En ook met zielsverwanten.

2. Waar besteed je te veel tijd aan?

Mijn ochtendritueel. Naaien, haken en bakken.

3. Om welke grappen kun je heel hard lachen?

Om grappen die uit het niets komen en waar ik mijn fantasie de vrije loop laat gaan. Zwarte humor, absurde grappen maar geen “kampioengrappen”.

4. Wanneer heb je voor het laatst iets voor het eerst gedaan?

Een fotoshoot voor het boek  “kleur”. Ik ben een wintertype en de schrijfster van het boek Nadine De Deken heeft mij gevraagd om model te zijn. Best spannend. Ik heb er een blog over geschreven.

5. Huil je makkelijk?

Ja. Ik ben af en toe een emotioneel vat en dan komt het met golven. Een liedje, een film, een herinnering, een krantenartikel en ik ben vertrokken.

6. Waar ontbijt je mee?

Mijn ontbijt bestaat meestal uit sojayogort, fruit, zonnebloempitten, gepofte quinoa, lijnzaad, kokosschilfers, vers fruit, lepel, glas water, tas koffie met 1 klontje suiker en scheutje melk. Meestal eet ik mijn ontbijt in alle stilte op mijn eentje of vergezeld van Roosje of mijn rosse kater. Ondertussen lees ik de online krant. Op een andere ochtend eet ik bruin brood met smeerkaas.

7. Wie heb je voor het laatst gekust?

Roosje

8. Waarin lijk je op je moeder?

Ik word niet graag vergeleken met iemand. Ik ben ik. Blijkbaar hebben mijn moeder en ik dezelfde stem en soms dezelfde tics. Ik merk ook dat mijn overbezorgheid naar mijn kinderen toe een trekje is die zij ook heeft. Mijn gevoel voor humor is hetzelfde en we hebben enorm veel fantasie.  Mijn perfectionistisch kantje heb ik ook van haar overgenomen ook al zeg ik ik meer en meer foert tegen perfectie.

9. Wat doe je ‘s ochtends als eerst?

Mijn snoozeknop voor de eerste keer afduwen… Ik ben een snoozer. Niet gezond maar het gedacht dat ik nog een aantal minuutjes langer kan slapen is de hemel voor mij. Ik zet ook steevast mijn uurwerk een 20-tal minuten vroeger tot ergernis van Roosje.

10. Welk liedje zong je vroeger altijd verkeerd?

Klein, klein kleutertje

 

 

Mijn onvolledige bucketlist

Ik kreeg ooit voor mijn verjaardag het boekje “het bucket list boek”. Veel van wat hier in staat heb ik al gedaan. Ook veel dat ik nog niet heb gedaan. Hieronder heb ik ook ik een lijst geplaatst. Eentje die ik regelmatig zal aanvullen of aanvinken.

  1. Dansen in de regen : check
  2. Een concert van de Foo Fighters bijwonen : check
  3. De Mont Ventoux beklimmen : check
  4. Mijn eerste col beklimmen : check
  5. Australië bezoeken :
  6. Japan bezoeken :
  7. Trouwen in Gretna Green https://www.gretnagreen.com/ :
  8. Loch Ness bezoeken :
  9. Canada bezoeken :
  10. John Borrowman zien : check
  11. chocoladepralines maken :
  12. kooklessen volgen : check
  13. Lekker ijs eten : meerdere keren check 🙂 en vooral nog TO DO …
  14. Een job met passie uitvoeren :
  15. Een yogacursus volgen en de oefeningen onthouden : deels check. Dat onthouden is minder … vandaar dat ik het half open laat staan
  16. Het huwelijk/samenwonen van onze kinderen beleven : deels check.
  17. Eens met een mustang rijden :
  18. Een koffiehuis met zelfgemaakte taarten uitbaten :
  19. Taarten op bestelling bakken : check
  20. INXS zien optreden : check
  21. Londen bezoeken :
  22. Venetië bezoeken :
  23. Iemand blij maken : check maar blijft TO DO
  24. Leren genieten van de kleine dingen : check
  25. Een kat krijgen : check
  26. Indien Roosje een moto koopt meerdere katten krijgen :
  27. Doe Maar zien optreden :
  28. Ed Sheeran zien optreden:
  29. Bruno Mars zien optreden:
  30. Een Mazda 2 of CX 3 bezitten :
  31. Mezelf graag zien en mijn fouten aanvaarden: check (niet simpel gezien ik een wintertype ben …)
  32. Eindeloos veel energie hebben :
  33. Opnieuw sportiever worden:
  34. Eindelijk eens dat streefgewicht halen:
  35. Eigen kledij ontwerpen: deels check
  36. Mijn Pinterestlijst van haken afwerken:
  37. Archeologe worden:
  38. In een garage werken:
  39. Eens geen zorgen hebben:
  40. Naailessen volgen: check en nog steeds bezig
  41. Een koffie gaan drinken met een facebook vriend of vriendin: deels check
  42. Durven over mijn problemen te vertellen: deels check
  43. Het Noorderlicht zien:
  44. Naar de Provence gaan en lavendelvelden zien en ruiken: check
  45. Mijn toekomst laten voorspellen: check
  46. Een dag lang alleen maar lekker ijs eten:
  47. Tegen sommige personen eens goed mijn gedacht zeggen:
  48. Een winnend lottoticket kopen (eentje dat de moeite is):
  49. gezond oud worden:
  50. Op vakantie gaan met vrienden en vrienden blijven:
  51. tulpen kopen in Amsterdam:
  52. een chocoladefabriek bezoeken en daar van alles mogen proeven:
  53. 3 maanden (of meer) in het buitenland wonen
  54. Lachen tot ik ervan moet huilen en mijn buikspieren pijn doen: check.  Dit gebeurde onlangs nog.
  55. Mij niets meer aantrekken van wat een ander over mij denkt: check
  56. Een originele taart maken:
  57. Iets voor iemand betekenen: deels check
  58. Ervoor zorgen dat wanneer men aan mij denkt er spontaan een glimlach verschijnt:
  59. Proeven van verschillende soorten gin op één avond:
  60. De Melkweg en duizenden sterren zien:
  61. Bij een patissier de knepen van het vak leren:
  62. Gaan eten bij Marco Pierre White:
  63. Professionele blogster worden:
  64. Een upgrade voor mijn blogpagina nemen
  65. Een planetarium bezoeken:
  66. mij verdiepen in de betekenis van kleur: deels check

Naaisels: van dummie tot gevorderde met herwonnen concentratie

Leren naaien stond op mijn bucketlist. Ooit was ik een dummie maar ik mag nu wel stellen dat ik er iets van begin te kennen.

Mede dankzij de hulp en de vakkundige uitleg van tante Sis, Mamadammeke, Els De Cocker en Nadine De Deken ben ik beginnen groeien in het maken van mijn naaisels.

Hoe het allemaal begon…

Een vijftal jaren geleden schreef ik mij samen met een vriendin in voor de cursus “Naaien voor Dummies” bij Creasis te Ronse. Ik gebruikte toen de naaimachine van mijn dochter Lisa. Een “Singer” die ze voor haar 21ste verjaardag had gekregen.

Om daar tijdens de eerste les niet in schaamte te vallen zocht ik op Youtube hoe je een spoel moest opwinden en vooral hoe je de machine moest bedraden.

Ik geef toe dat er keuzestress in katoenen stoffen was. Het ene veel mooier dan het andere. Creasis heeft een mooi assortiment stoffen en fournituren. Zij heeft ook de stofjes en kantjes van de Lingerieacademie. De winkel is intussen opener geworden. De verbouwingen zijn meer dan geslaagd. Het is nog steeds een leuke belevenis om alle stofjes te bewonderen en aan te raken.

Die keuzestress is er niet op verminderd. Als ik naar een stoffenspektakel of stoffencircus ga loop ik de hal minstens 3 keer rond om te kijken welke stof mij het meeste aanstaat. En toch kom ik dan nog tot de vaststelling dat ik de stofjes niet allemaal bekeken heb.

De eerste les mochten we een pamperzakje of pennenzak maken. Hier heb ik geen foto meer van teruggevonden. De tweede les een kussenovertrek en de derde en vierde les een boodschappentas. Die boodschappentas gaat elke dag mee naar het werk en ze ziet er nog even mooi uit als de dag dat ze af was. Het pamperzakje en het kussenovertrek heb ik aan mijn zus geschonken voor mijn metekindje Amy.

 

 

De eerste lessen waren een feit en het trok op iets. De volgende opleidingen die ik toen volgde waren al iets moeilijker. Ik bleef gemotiveerd.

Zo heb ik mijn eerste hoodie gemaakt waarna er nog heel veel gevolgd zijn. Piepkleine rokjes voor Amy aan de lopende band, verschillende kinderjurkjes (het één al wat moeilijker dan het ander), leggings, de sunny pants van LMV voor mezelf, de pinup dress van Yoke Overeem te vinden via Handwerk op facebook, een cirkelrok die de eerste keer veel te kort was omdat ik verkeerd geknipt had. De klassieker onder de naaisters nl. de Burda 7828 wikkeljurk, een winterjas in dure stof waar ik apetrots op ben, een boekentas en laptoptas, handtassen, de Martinijurk van LMV, de gordijnen en bekleding van de caravan, een zeemeerminnenstaart, pyama’s voor Roosje (hij heet dat zijn vlaggeschip omdat het bovenstuk veel te groot was), cosplaykledij voor Lisa in het StarWars thema, kledij verstellen en aanpassen…

 

Deze diashow vereist JavaScript.

 

De tijdschriften van Burda, Knippie, La Maison Victor en ook de dikkere vakboeken staan in mijn bibliotheek.

Het maken van een groot aantal groen-witte wollen Retrowielertruitjes met reclame voor het Hof ter Kammen werd ons aangeleerd bij Els, een goede vriendin die retouches doet. Op de duur ging dit echt wel aan de lopende band met de overlock en naaimachine.  Deze zijn nog steeds te bezichtigen tijdens de Retro Ronde in Oudenaarde. Ik heb Roosje met retrosnor als model gebruikt.

20160611_110142

Ik verhuisde van de kleine Ikeatafel in de eetkamer naar mijn naaihoek boven. Een legplank met kastjes onder en rekjes zorgvuldig door Roosje geplaatst waar ik al mijn spullen en tijdschriften kon plaatsen.

img1450080533006.jpg

De Singer machine werd vervangen door een eigen machine. Een Brother Innov-is 55. Wat een verademing. In een groepsaankoop werd een overlockmachine gekocht en een Janome coverlockmachine was het volgende pareltje. De naai- en coverlockmachine werden aangekocht bij Mertens in Melle. Een winkel waar je opleidingen over je machine kan volgen. Een aanrader, zeker als je niet goed weet waarvoor al die wieletjes en voetjes dienen.

Daar leerde ik ook een lieve dame Anne Oosterlinck kennen met wie het toch wel klikte. Intussen hebben we nog eens afgesproken en houden we contact via facebook, instagram, …  Ook zij heeft leuke blogs op satur9’s world.

Bij de Lingerieacademie in Ronse leerde ik met kant werken. Weer een nieuwe wereld die voor mij open ging. Een echte aanrader. Het assortiment is intussen uitgebreid met BH’s, badmode en andere modellen van broekjes.

Sinds kort leer ik patroon tekenen van 0 zodat ik eindelijk eens kledij op maat kan maken voor mezelf. Hiermee zijn er al heel veel rokken van “onder mijn machine gerold” om het in de termen van de facebookgroepen over naaien te noemen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er aardig wat tijd in steek en niet het gevoel heb dat ze er werkelijk van onder “rollen”. Ik vraag mij ook steeds af of deze dan secuur afgewerkt zijn met oog voor detail (lees: goede afwerking) en ook of het losmaken van foute stiksel echt zo snel gaan bij anderen. Een patroon voor een lange broek, een corsage en verschillende mouwen werd uitgetekend. Hier ben ik nu volop aan het experimenteren.

 

Deze diashow vereist JavaScript.

Elke keer ben ik verbaasd van wat ik al allemaal al heb bijgeleerd en kan toepassen. Het perfectionistische kantje blijft er inzitten. Ik gebruik veel naaldjes om er voor te zorgen dat de stof keurig op zijn plaats blijft. Soms lijkt dit een eeuwigheid te duren maar als je iets goed wil doen moet je er geduld en veel tijd in steken.

Binnenkort wordt de caravan nog eens gepimpt met nieuwe gordijnen.

Het naaien op zich heeft mij tijdens mijn herstelperiode geholpen om mij opnieuw te leren concentreren en mijn fijne motoriek bij te schaven.

Ik mag wel zeggen dat deze hobby een positieve invloed heeft op mijn mentale welzijn. Ik geniet er elke keer weer van om iets moois te kunnen maken en dragen.