Lap, ’t is van dat…

Op 1 mei gingen we fietsen.

Deze keer reden we richting Zuiden… Nee, niet naar “het Zuiden” maar richting Wallonië uit.

Van bij ons thuis reden we via het fietspad richting Kluisbergen om zo naar Celles te fietsen. We gingen een grote toer rond Ronse rijden.

 

MimaMaakt had voor de gelegenheid haar testtenue aan die ze had gemaakt en het zat nog veel beter dan het originele. Ik had de rok en truitje op maat gemaakt. Omdat het wel geen zuiderse temperaturen waren heb ik toch nog mijn Ventouxtruitje aangedaan.

Voorbeeldjes

 

Met een MimaMaakt twist

 

Eén ding is zeker. Zo volgen er nog een paar in andere kleurtjes.

De zon was van de partij. Het was de ideale temperatuur.

Halverweg gebeurde het. Mijn eerste lekke band. Het voordeel in zo een situatie is dat ik altijd een mecanicien bij de hand heb. Macgyver in het kwadraat als het ware.

Aangezien Roosje met een nieuw soort banden rijdt had hij niet alle materiaal bij zich om de band te vervangen en diende er geïmproviseerd te worden. Het lukte aardig zoals ik steeds van hem gewoon ben. Stoefen mag hier zeker in dit geval…

 

Deze diashow vereist JavaScript.

Ondertussen maakte ik van dit probleempje gebruik om mijn suikergehalte wat op peil te brengen. Lekkere zoute karamelrepen en aardbeisnoep. Je zou er een “klopke” willen voor krijgen.

 

Toen we een eind verder gereden waren kwam ik tot de vaststelling dat mijn rugzak nog openstond. 1 handschoen vonden we niet direct terug en Roosje keerde terug naar de plaats van herstelling.

Intussen had ik de handschoen gevonden onderaan in de rugzak. Tijdens het wachten kwam ik tot de vaststelling hoe zalig de stilte was. Het was een “ZEN”moment om U tegen te zeggen. Met de ogen dicht heb ik genoten. Af en toe hoorde ik een ander soort vogel.

Ook tijdens deze tocht kwamen we veel kapellekes tegen en een bordje over een heks die Pia heet.

 

In Ellezelles hebben we ook nog mooie gevels versierd met heksen gezien. Daar heb ik jammer genoeg geen foto’s van.

Berg ten Houtte zijn we afgereden en plots kreeg ik weer het “Mont Ventoux moment”. Zo steil naar beneden. Een motorijder kwam grappend naast mij rijden en zeggen dat ik de berg eens beneden naar boven moest rijden. Ik heb eens goed gelachen. Blijkt dat ik deze berg al in een vorig rit heb opgereden… “In his face” dus 😉

20190501_190048

20190501_190334

In Etikhove kwamen we ook nog de mooie Bossenaarmolen tegen. Gefotobombed door 2 vogels.

Moe en voldaan ben ik daarna nog met de wagen naar Frituur De Meersbloem gereden om twee overheerlijke salade met spek, appeltjes en krokante kip en 2 medium friet.

’s nachts heb ik geslapen als een 🌹

Cols, dentelles de Momtmirail en zo veel meer…

Eergisteren 22/06/2018 was een rustdag. Bloggen, zonnen, in het zwembad hangen, verbranden en lezen.  Ik had mij nochtans ingesmeerd met factor 30 maar de zonnestralen waren blijkbaar toch heviger dan gedacht.  Niet de term “rosbief” zoals Lisa gebruikt maar de term “kreeft” was hier het juiste woord.

Tijdens het ontbijt kwam er leuk beestje op bezoek.  Wat is het is heb ik nog niet teruggevonden… het leek op een kever.

20180623_094550

Gisteren 23/6/2018 zijn we gaan fietsen.  Een van thuis uitgestippelde tocht via veilige fietswegen volgens Garmin connect richting “les dentelles de Montmirail”.  Dit wou ik al sinds vorig jaar bezoeken maar het was er toen niet van gekomen.  Over de hoogtes werd niets gezegd…

Een rugzak gevuld met water hadden we elk bij.  Leren “tutteren tijdens het rijden”.  Dit gaat veel vlotter dan het gebruik van een drinkbus. Weer een belevenis op zich.  Intussen heb ik dat ook onder de knie.

screenshot_20180624-104819_connect

De tocht ging van Mazan naar Caromb om zo naar Le Barroux te rijden.

We reden een brugje over met direct daarna een straatje rechts.

Dit klimmetje was er eentje om U tegen te zeggen. Eentje van 9,7 %.  Ik dacht dat mijn voorwiel omhoog zou komen en ik met fiets en al zou vallen.  Het volledige klimmetje heb ik mij voorover gehangen.  En Roosje maar zeggen “zet je rechter”, “ontspan je”.

Het dorpje op zich was prachtig.  Het ene kleine straatje volgde het andere op met telkens unieke tafereeltjes.

Van daar uit ging de tocht verder naar Suzette. Langs prachtige landschappen die oneindig ver reikten.

20180623_121226Mijn tweede col was bereikt.

 

Tegen het middaguur kwamen in Suzette aan.

Aangezien we nog lang niet thuis waren en we een hongerke hadden hebben we daar gegeten. Le mairie was omgebouwd tot een bistro/restaurant waar je à la carte en ook gewoon een snack kon eten.  Het was daar wel contant te betalen.

Een pasta kon er wel in.

 

 

Toen we daar vertrokken zagen we dit bord. Het grappige was dat we eigenlijk opnieuw een col gedaan hadden in het naar beneden rijden.  Het moet ook niet altijd intensief zijn hé.

20180623_133852

20180623_135148

received_102157596584809961

Van daar uit gingen we richting Beaume de Venise.

Afdalen begint beter te lukken.  Minder verbrand rubber gehad deze keer.

Honderden vlinders heb ik gezien maar heel moeilijk om te fotograferen. Dit deed mij aan een verhaaltje denken van een lieve dame die ik ken die zo eens achter een vlinder aan huppelde om een foto te kunnen nemen…  Ik heb er eentje 🙂

20180623_145829

Tijdens de rit werd ik plots vergezeld van een buizerd die eventjes naast mij bleef vliegen.  Indrukwekkend en mooi moment.  Dat je zo dicht bij de natuur kan zijn…

 

 

Eens Beaume de Venise door reden we via wijngaarden door naar Mazan.  Intussen was het al een pak warmer.

20180623_141250.jpg

20180623_141743

Roosje en ik waren onder de indruk van al dat moois dat we tegengekomen waren.

’s Avonds zijn we nog naar het marktje met de artisanale streekproducten geweest.

20180624_095038.jpg

En ja hoor, ik zou Leslie niet zijn als in niet af en toe een zoete zonde toelaat.  Een coupe fraise-Mérengue.  De slagroom had ik er niet bij gevraagd.  Ik heb mij dan maar opgeofferd en die mee opgegeten.  Mijn fruit heb ik dan ook al gehad.

20180623_183549.jpg

Een mooie zonsondergang sloot de dag af.

En tijdens het schrijven van deze blog heb ik deze ochtend “eindelijk” gebruik gemaakt van de wasmachine op de camping.

De jeton had ik al 3 dagen geleden aangekocht.

 

En nu ga ik die ophangen om te drogen in de hitte van de Provence vergezeld van een zacht briesje…

 

 

 

 

 

Retroronde

In 2015 zagen we tijdens de Retroronde in de Valleihoeve een heel oude tandem staan.

Op dat ogenblik mochten we een tandem van onze buren in Hof ter Kammen gebruiken.

Nieuwsgierig naar de prijs nam ik contact op met de eigenaar.  Na wat afbieden werden we trotse eigenaar van een wrak.

 

Dat er werk aan was dat wisten we…   Na de wasbeurt bleek het om een zwarte tandem te gaan met veel roestgaten. Al de rest was ook goed om weg te gooien.

Dankzij onze buurman Martin werden die roestgaten vakkundig weg gelast.

Omdat de zwart de originele kleur was hebben we dit behouden.  De lijntjes op het frame zijn nu zilverkleurig.  Ik vond dat mooier.  De witte banden waren ook een voorwaarde.

20150615_210606

Roosje heeft met veel geduld, veel opzoekings- en uitvoerend werk (wielen zelf gemaakt), afschuimen van rommelmarkten naar de juiste stukken zoekend, de fiets omgetoverd tot een pareltje waar hij terecht fier mag op zijn.

FB_IMG_1528782541044

FB_IMG_1528886148475

De jasbeschermer werd met liefde door mij gehaakt met Cataniakatoen van Schachenmayr.

8

 

De zwarte zadels en stuurhendels zijn van Brooks.  De mand van Basil.