Lady Lavender on tour: Allez, allez Pédaler en beuken tegen de Mistral … Mazan – Caromb – Vaison la Romaine – Beaumes de Venise – Mazan

20190925_130301_00007783969405287586601.png

De goesting was er…

We hadden een nieuwe tocht gepland en keken er enorm naar uit. We gingen daar waar we vorig jaar niet geraakt waren. Vaison La Romaine.

20191014_2010006653802161518910185.jpg

Er was een prachtige zonsopgang en het beloofde niet alleen mooi weer te worden maar we zouden een stevige mistral te verduren krijgen. De Mont Ventoux lag bedekt in een witte laag mérèngue. Je zag enkel de top van de toren tevoorschijn komen.

We vertrokken een beetje later dan voorzien. We hadden eerst nog een gesprek met onze buren aan de linkerkant. De Gentenaarkes waar 🙂

wp-1571075427518722604481.jpg

We reden van Caromb naar Le Barroux waar we het mooie Le Château du Barroux konden aanschouwen. Via deze weg reden we een korte tunnel in.

 

 

We passeerden een fruitkraam “les jardins de Paul et Justine” waar we aangemoedigd werden door Paul. Hij riep Allez, allez pédaler… en wij maar terten tegen wind.

We waren zo goed op dreef dat we de afslag doorheen de velden gemist hadden. We moesten eventjes terugkeren.

Onderweg kwamen we kapellekes tegen en mooie uitzichten

 

 

wp-15710774728721119131286.jpg

Roosje was intussen verder gefietst. Beklimmingen weet je, ik krijg hier de bovenhand …🤷‍♀️

We reden op drukke wegen met gelukkig brede fietspaden en de Mistral blies hevig van opzij. Telkens we een alleenstaande woonst voorbij reden werden we als het ware opzij geduwd. Ik begon op de duur schrik te krijgen vooral omdat de wind tijdens de dag zou toenemen en we waren ver van de camping. We hadden af en toe updates van het thuisfront met de melding hoe erg het zou worden. Met dank aan Carly hiervoor.

wp-1571077813065159731197.jpg

Aangekomen in Vaison La Romaine gingen we op zoek naar iets om te eten. Het was intussen al tegen 13 u. We hadden besloten om de dag nadien met de wagen terug te keren en de stad te bezoeken. Het was dan ook marktdag.

 

 

Na de lunch en een chocomouske met een straf koffietje besloten we om direct te vertrekken. We hadden nog een lange weg te gaan en we wisten niet of we tegenwind zouden hebben.

De weergoden waren ons gelukkig goed gezind. We konden genieten van veel rugwind.

Les dentelles de Montmirail konden we ook eens van een andere kant aanschouwen.

 

 

Deze diashow vereist JavaScript.

De Ventoux lag opnieuw zichtbaar. Wat is hij toch mooi 💜

wp-1571076493150352715900.jpg

We kwamen nog een kapelleke tegen en Roosje stond geduldig te wachten tot ik klaar was met foto’s nemen.

 

 

We reden veel bergafwaarts wat de snelheid fors deed toenemen. Moe en voldaan kwamen in de camping aan. Er werd nog wat in de zon gelegen en in het zwembad gehangen. Dat laatste was niet zo aangenaam omdat de Mistral zeer hevig en fris was.

Het licht was ’s avonds snel uit.

Cols, dentelles de Momtmirail en zo veel meer…

Eergisteren 22/06/2018 was een rustdag. Bloggen, zonnen, in het zwembad hangen, verbranden en lezen.  Ik had mij nochtans ingesmeerd met factor 30 maar de zonnestralen waren blijkbaar toch heviger dan gedacht.  Niet de term “rosbief” zoals Lisa gebruikt maar de term “kreeft” was hier het juiste woord.

Tijdens het ontbijt kwam er leuk beestje op bezoek.  Wat is het is heb ik nog niet teruggevonden… het leek op een kever.

20180623_094550

Gisteren 23/6/2018 zijn we gaan fietsen.  Een van thuis uitgestippelde tocht via veilige fietswegen volgens Garmin connect richting “les dentelles de Montmirail”.  Dit wou ik al sinds vorig jaar bezoeken maar het was er toen niet van gekomen.  Over de hoogtes werd niets gezegd…

Een rugzak gevuld met water hadden we elk bij.  Leren “tutteren tijdens het rijden”.  Dit gaat veel vlotter dan het gebruik van een drinkbus. Weer een belevenis op zich.  Intussen heb ik dat ook onder de knie.

screenshot_20180624-104819_connect

De tocht ging van Mazan naar Caromb om zo naar Le Barroux te rijden.

We reden een brugje over met direct daarna een straatje rechts.

Dit klimmetje was er eentje om U tegen te zeggen. Eentje van 9,7 %.  Ik dacht dat mijn voorwiel omhoog zou komen en ik met fiets en al zou vallen.  Het volledige klimmetje heb ik mij voorover gehangen.  En Roosje maar zeggen “zet je rechter”, “ontspan je”.

Het dorpje op zich was prachtig.  Het ene kleine straatje volgde het andere op met telkens unieke tafereeltjes.

Van daar uit ging de tocht verder naar Suzette. Langs prachtige landschappen die oneindig ver reikten.

20180623_121226Mijn tweede col was bereikt.

 

Tegen het middaguur kwamen in Suzette aan.

Aangezien we nog lang niet thuis waren en we een hongerke hadden hebben we daar gegeten. Le mairie was omgebouwd tot een bistro/restaurant waar je à la carte en ook gewoon een snack kon eten.  Het was daar wel contant te betalen.

Een pasta kon er wel in.

 

 

Toen we daar vertrokken zagen we dit bord. Het grappige was dat we eigenlijk opnieuw een col gedaan hadden in het naar beneden rijden.  Het moet ook niet altijd intensief zijn hé.

20180623_133852

20180623_135148

received_102157596584809961

Van daar uit gingen we richting Beaume de Venise.

Afdalen begint beter te lukken.  Minder verbrand rubber gehad deze keer.

Honderden vlinders heb ik gezien maar heel moeilijk om te fotograferen. Dit deed mij aan een verhaaltje denken van een lieve dame die ik ken die zo eens achter een vlinder aan huppelde om een foto te kunnen nemen…  Ik heb er eentje 🙂

20180623_145829

Tijdens de rit werd ik plots vergezeld van een buizerd die eventjes naast mij bleef vliegen.  Indrukwekkend en mooi moment.  Dat je zo dicht bij de natuur kan zijn…

 

 

Eens Beaume de Venise door reden we via wijngaarden door naar Mazan.  Intussen was het al een pak warmer.

20180623_141250.jpg

20180623_141743

Roosje en ik waren onder de indruk van al dat moois dat we tegengekomen waren.

’s Avonds zijn we nog naar het marktje met de artisanale streekproducten geweest.

20180624_095038.jpg

En ja hoor, ik zou Leslie niet zijn als in niet af en toe een zoete zonde toelaat.  Een coupe fraise-Mérengue.  De slagroom had ik er niet bij gevraagd.  Ik heb mij dan maar opgeofferd en die mee opgegeten.  Mijn fruit heb ik dan ook al gehad.

20180623_183549.jpg

Een mooie zonsondergang sloot de dag af.

En tijdens het schrijven van deze blog heb ik deze ochtend “eindelijk” gebruik gemaakt van de wasmachine op de camping.

De jeton had ik al 3 dagen geleden aangekocht.

 

En nu ga ik die ophangen om te drogen in de hitte van de Provence vergezeld van een zacht briesje…