Kejoarkes, bokkepootjes, sjaals, kleedje en goede voornemens

De feestdagen zijn weer voorbij.  Het nieuwe jaar is nog maar begonnen en de weegschaal staat al in de hoek tot ze weer beleefd is.    Ik weet het.  Ik heb het mezelf maar weer eens aangedaan.

Zoals de meesten onder ons heb ik ook voornemens.  Dit jaar is het geen kilo’s afvallen want dat lukt mij toch niet zoals ik het zelf zou willen.

Mijn voornemens voor 2019 zijn meer gaan fietsen en wandelen.  Minder op de weegschaal staan en van dag tot dag leven.  Zelfzorg zoals dat heet.  Milder zijn en niet te veel op voorhand plannen.  Dat doe ik niet meer want er komt wel altijd iets tussen.  Misschien ook wat meer bloggen.

Tijdens de vakantie ben ik er eindelijk in geslaagd om mijn twee sjaals in alpacawol van Drops af te werken.

Heb ik bokkepootjes gemaakt voor Kerstdag.  Daarna heb ik er speciaal voor een 50-jarige gemaakt en wat extra voor Nieuwjaar.

img15144088088521359621693.jpg

Voor de eerste keer in mijn bakcarrière heb ik kejoarkes gebakken.  Ik heb een recept op internet gevonden en daar mijn eigen MimaMaakt toets en veel liefde aan toegevoegd.  De foto van het afgewerkte product is wat wazig.  Misschien omdat ik te gehaast was om ze te proeven… En al zeg ik het zelf “ze waren lekker”.

 

En voor Amy maakte ik een kleedje met een bambi op.

20190103_1625361458645825.jpg

 

 

Haaksels in alle kleuren en soorten draadjes

Bij La Petite Rooze leerde ik haken. Een leuke en creatieve bezigheid die je overal kan uitoefenen. Zelfs op reis. Dit enkel omdat ik van Roosje mijn naaimachine, stoffen en toebehoren niet mocht meenemen wegens plaatsgebrek. Je moet mijn tas met wol eens zien die ik overal meesleur… Behalve die ene keer dat ik vol enthousiasme mijn tas in de wagen plaatste om 100 km verder tot de vaststelling kwam dat ik geen reservebollen meehad. Was dat een lange autoreis.

Aan het zwembad lag ik bij 35 graden te haken en een kampeergast zei ” Nou, de mussen vallen hier uit de bomen en jij ligt hier te breien. Het is toch nog geen winter, waarom doe je dat nou?” Ik heb toen eens over mijn bril gekeken.  I gave him “the look” en haakte lustig verder.  Het was inderdaad wel heel warm met die wol om mijn buik …

Ik leerde er de basissteken, een ring, roosjes, sjaals, mysterie haken, tunisch haken, handtassen, en nog veel meer … Een nieuwe wereld die opgenging.

Deze diashow vereist JavaScript.

En zeggen dat ik als kind een hekel had aan alles wat haken en breien was. Misschien omdat er teveel deadlines op de projecten zaten en ik tantes en een Bouke had die elke keer opnieuw in mijn opdracht aan het haken en breien waren.

Ik volgde veel workshops en raakte meer gepassioneerd door deze leuke hobby. Eénmaal per maand wordt er een haakatelier georganiseerd. Daar showen we onze projecten en worden er tips, tricks en patronen uitgewisseld. Vriendschapsbanden gesmeed, hilarische anekdotes verteld, tranen met tuiten gelachen, lief en leed gedeeld en lekkere taart gegeten. Vroeger kwamen die van bij de bakker en later van MimaMaakt https://wordpress.com/post/mimamaakt.wordpress.com/732 en nu met liefde door Elien gemaakt. En ze zijn ook heel lekker.

Momenten van me-time waar ik zo kan van genieten. Pure ontspanning. Ook al duurt het soms lang voor het eindproduct af is. Geduld is zo een mooie deugd…

Twee jaar terug maakte ik voor Kerst een sjaal voor de mama’s in Alpacawol.  Zalig om mee te haken en lekker warm. Sommige projecten zijn snel afgewerkt en andere duren al wat langer. Gelukkig zijn er nog veel winters in aantocht zodat ik geen exacte deadlines heb.

Voor de geboorte van een achternichtje haakte ik een dekentje in baby Merinowol aan de hand van een patroon “Sweet Buttercup Blanket ” van Drops aangepast aan mijn kunnen.

img15061694521651344698164.jpg

Voor onze retrotandem maakte ik een jasbeschermer in katoenen wol die ik zelf heb ontworpen omdat het gekochte patroon niet overeenkwam met de nodige omtrek.

20160529_14082296355666.jpg

Voor deze projectjes werden er ook papieren linten met mijn logo en inpakpapier ontworpen. Het logo is ontworpen door Lisa De Vriese. De labeltjes had ik al voor mijn naaiwerkjes.

20161222_194629462377959.jpg

Het haakatelier heeft elke laatste donderdag van de maand plaats bij La Petite Rooze, Schapendries 63 te Oudenaarde.

Ik kijk er al opnieuw naar uit…