#FLATTENTHECURVE

wp-15847266462232000145018724960013.jpgZucht…

En plots zaten we in een derde wereldoorlog.  Geen wapens maar 1 virus.  Een “griepje die snel zou overgaan” zoals de meesten dit al lachend weg wuifden ….

Eentje die het woord racisme niet kent, eentje die geen onderscheid maakt tussen arm of rijk, jong of oud, eentje die niet aan de grens stopt, eentje die geen toelating vraagt om eventjes je lichaam in lockdown te zetten om dan je longen aan te vallen.  Eentje die je personal space negeert.  Eentje die weigert zich sociaal te distanciëren.  Eentje die denkt dat we kil en koud tegenover elkaar zullen worden. Een nachtmerrie, een scenario zoals je in de rampenfilms ziet, in boeken kan lezen… De ver-van-mijn-bedshow die plotseling als het ware aan je voeteinde staat.

De discussies over het al dan niet te laat reageren van de overheid uit laat ik in het midden.  Gedane zaken nemen jammer genoeg geen keer.  We staan er voor en moeten erdoor.

Gevoel van de voorbije dagen: angst, colère, verdriet, missen, hoopvol, solidair, respect, naastenliefde, houden van…

Als moeder moet ik eerlijk toegeven dat ik nu constante stress ervaar.  Schrik vooral om de gezondheid mijn kinderen, Roosje, onze ouders, onze zussen, onze broers en hun kinderen, mijn grootouders van 90+, onze familie, onze collega’s en vrienden. Vrienden die nu in de zorgsector zitten, verplegend en zorgdragend voor anderen, die instaan voor propere ruimtes in de “warzones” van het ziekenhuis. Vrienden die dag en nacht werken om ons als “veeleisende, hamsterende, verwijtende en agressieve klant” te bedienen en de pakjes tijdig te leveren. Die door een tekort niet de nodige bescherming krijgen of voorhanden hebben, die verbaal en soms fysiek bedreigd worden.  Die doorwerken om iedereen op zijn/haar wenken te bedienen.  Kortom, respectloos behandeld worden.  Zij verdienen dicht echt niet! Integendeel.  Zij verdienen oprecht respect want ook zij brengen zichzelf en hun familie in gevaar. En dat vergeten er heel veel …

Schrik voor de toekomst in het algemeen.

Verdriet om met lede ogen te moeten aanzien hoe vrienden hun zaak als kleine ondernemer “hun droom, hun kind en toekomst” moeten sluiten. Die nu bang afwachten hoe het nu verder moet.

Ik loop al dagen met een zwaar gevoel op mijn borst.  Een dichtgeknepen keel.  Immens verdriet, slapeloze nachten en een record aan huilbuien als het mij nog maar eens teveel wordt. Voor mij voelt DIT aan als een verlies van iets wat we altijd als zo vanzelfsprekend vonden, liefdesverdriet om wat was… Dit wordt versterkt door het gemis van die warme, liefhebbende knuffel en kus van de geliefden die je nu enkel van achter het glas of via één of ander koud kanaal kan zien/horen/lezen, die te ver wonen om nu zo maar eens binnen te springen.  Want het is verboden om nog “menselijk” contact te hebben…

Ik ga er altijd van uit dat alles goed komt,  dat het is wat het is…

Nu kan ik die ingesteldheid eventjes niet hebben.  Ik wil het geloven maar telkens als je naar het nieuws kijkt zie je negatief stijgende cijfers… Ik voel dit aan als een rouwproces. Iets wat zal moeten helen…  Ik probeer mij op te trekken  aan de positieve cijfers alleen gaan die zo tergend traag omhoog.

Om mijn gedachten eventjes “on hold” te zetten naai ik mondmaskertjes. Eén per één op mijn tempo.

20200317_23221320200319_174811

Om toch een steentje bij te dragen en zo te hopen dat diegene die het draagt toch een beetje beschermd mag zijn zodat ik die persoon hopelijk in de nabije toekomst opnieuw een dikke warme knuffel en kus mag geven.  Dat ik face-to-face kan zeggen hoe graag ik hem/haar wel zie en wat een bofkont ik wel ben dat ik hem/haar als vriend/vriendin in mijn leven mag hebben. Dat we samen het glas kunnen heffen, grappen en grollen, dansen en feesten.  In een nabije toekomst… een toekomst waarin er van social distancing geen sprake meer is.

In onze straat hebben we de oproep om te applaudisseren niet aan ons laten voorbijgaan. Wij doen mee aan #respectvanuitonskot.

wp-15847336060731461705145748656918.jpg

Hier heerst nog steeds een gevoel van samenhorigheid en solidariteit. Er altijd voor elkaar zijn in zowel moeilijke en mooie tijden.  Een warm hart hebben voor onze medemensen.  En weet je wat?  Dat is iets waar die klotevirus nooit tegenop zal kunnen. We will fight the coranabitch !

20200313_15255820200319_185516

 

2 gedachten over “#FLATTENTHECURVE

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s