Châteauponsac en Oradour-sur-Glane

Tot op het laatste ogenblik hebben we gewacht om te beslissen of het Frankrijk of Spanje zou worden. Je moet wel weten dat ik echt niet graag zonder voorbereiding vertrek. Winter hé.

Een camping moesten we ook nog zoeken. Dankzij ACSI kan je makkelijk filteren en je voorkeuren aanduiden. Een doorreiscamping en een camping voor een langer verblijf in de “buurt” van Carcassonne.

De weerkaarten zagen er redelijk uit. Voor we in Saint-Pons de Thomières zouden aankomen was het nog bewolkt met kans op regen.

Met de caravan kan je niet over snelwegen vlammen. Alles gaat à l’aise van zodra je vertrekt. De rit verliep afwisselend in de zon en de regen. De eerste tussencamping was er ééntje in Châteauponsac. Camping de la Gartempe. Een camping die het ganse jaar door open is. Een mooie, rustige camping met veel groen en een rivier maar beperkt in sanitair. Warm water en 3 douches, 1 zittoilet met een kinderzittoilet en een ruimte voor personen met een beperking waar een toilet en douche voorzien waren. Gelukkig waren er nog niet veel kampeerders en konden we onze standplaats kiezen. Een voordeel van zo vroeg in het seizoen op reis te gaan.

De stilte was er zalig. Op een bepaald ogenblik in de vooravond werden we getrakteerd op het klagerige gebalk van een muilezel. Dit zou zich de twee opeenvolgende ochtenden om 4u45 opnieuw herhalen. Een beetje te vroeg om op te staan. Toch?

wp-15593025023915206348833781983476.jpg

Op dag 2 stond het martelaarsdorp Oradour-sur-Glane op het programma. Een prachtig, heuvelachtig landschap omringt deze rustige stad.

10 juni 1944, een zwarte dag in de geschiedenis van Frankrijk tijdens de bezetting van de nazi’s.

In het centrum van de herinnering volgden we de tentoonstelling “Oradour begrijpen”. Verschillende zalen kan je bezichtigen. In elke zaal een chronologische weergave van deze gebeurtenis:

  • de politieke en sociale context van de oorlog met de opkomst van het nazisme en de uitbreiding van het Derde Rijk. De Franse nederlaag, de Vichy-regering en het Verzet;
  • De systematische uitroeiing van de Oost-Europese bevolking en de mars van de Waffen SS-divisie “Das Reich” naar Oradour-sur-Glane. De verwijzignen naar de concentratiekampen. Daar hoorde ik opnieuw de naam Struthof, een concentratie- en vernietigingskamp in de Elzas.

Als tiener heb ik dit ooit bezocht. Dat heeft een diepe indruk op mij achtergelaten. Twee jaar terug gingen we op teambuildingdag naar Mechelen waar we de Dossinkazerne bezochten. De tranen rolden toen over mijn wangen. Zo aangrijpend en zo triest… De ontgoocheling dat de mensheid in staat is tot zo’n daden.

  • In de filmzaal het verhaal van het drama, getuigenissen van de overlevenden, bekentenissen van de beulen;
  • De nationale erkenning van het martelaarsdorp, de processen en de amnestie, de wederopbouw van Oradour;
  • De Vredesbooschap;
  • Bezoek aan het overgebleven dorp waar de stilte heerst en ruines nog overeind staan.

Hier en daar verroeste auto’s, naaimachines, fietsen, … en ook nieuw leven tussen de voegen van deze vernielde woningen.

 

Deze diashow vereist JavaScript.

De kerk waar vrouwen en kinderen werden opgesloten en vermoord door gasgranaten, gevolgd door kogels. Om de sporen uit te wissen werd het dak van de kerk vernietigd. Dit met de bedoeling om het bewijsmateriaal onder het puin te laten verdwijnen.

wp-15593011960484850959914976630653.jpg

wp-15592978941126227078655156827337.jpg

wp-15593013448117800917300676044278.jpg

Het dorp werd in as gelegd.

Om deze vergeldingsactie goed te praten werd het verhaal geënsceneerd dat er zogezegd een hoge piet uit het Duitse leger ontvoerd werd.

Pure horror. Onbegrijpelijk hoe de mensheid zo slecht kan zijn. Dit alles door de verheerlijking van 1 persoon met “charisma” die misbruik maakte van de onwetendheid van de gewone man/vrouw via manipulatie, hersenspoeling, bangmakerij, aanzetten tot haat en censuur. En dit gebeurt nu nog… Deze en zoveel andere zwarte periodes in de geschiedenis mogen nooit vergeten worden.

Deze tentoonstelling is meer dan een pure uiteenzetting van de feiten. Het is de bedoeling om iedereen tot nadenken aan te zetten. Om erop toe te zien dat we dit gedrag van het ontoelaatbare nooit tals het nieuwe normaal beschouwen… Nooit meer een herhaling van “wir haben es nicht gewusst”.

Diep onder de indruk keerden Roosje en ik naar de camping terug. Die late namiddag hebben we nog een wandeling met stevige kuitenbijters en afdalingen naar de dorpskern van Châteauponsac en rondom de camping gemaakt.

 

Deze diashow vereist JavaScript.

De volgende ochtend ruimden we op en reden we door naar onze volgende camping in het departement Hérault. Uitkijkend naar nieuwe avonturen…

wp-15593026865861382751664017415626.jpg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s