💜Moekezoete💜

Vandaag is het feest…

Het is “moeder”dag. De dag waarop we de vrouwen die ons gebaard hebben vieren.

De dag waarop één van de meest belangrijkste personen in ons leven in de bloemetjes gezet wordt.

Er zal geen bloemetje bij zijn  bij zijn maar taart… Veel taart. En vooral bokkepootjes jouw “favorites” op verzoek ❣💜

img1526199049732

Voor mijn moeke maakte ik geen versje zoals vroeger in mijn kindertijd maar deze met veel liefde neergetypte blog.  De link hiervoor zal ze via Whatsapp krijgen.  De nieuwe manier van communiceren…

Als je een traantje wegpinkt zal ik dan ook beginnen wenen en vragen zoals toen “Est nie schuune misschien? “.

Dankzij jouw harde labeur zag ik het levenslicht op 8 juli 1967 om 18u30.  Een maand te vroeg geboren.  Een kreeftje.

Toen ik klein was hing ik echt aan je rokken. Mijne pa was een harde werker en was dan ook moe na zijn dagdagelijkse taken in den bouw en op het dak. Later kwam daar ook nog weekendwerk bij waardoor hij niet zo op de voorgrond trad maar wel aanwezig was.

Jij en ik waren gedurende 14 jaar alleen samen. Behalve in de schoolvakanties waar het ook heerlijk vertoeven was aan zee bij mijn marrainne, Tante Jet, Bouke en Pepoon. Het 15de jaar deelde ik jou met mijn zus die op dat ogenblik alle aandacht kreeg. Ik zat toen ook in mijn puberperiode en dan kon ik het niet zo hebben dat je achter mijn vodden aan zat.

Jij was ook een harde werkster met je twee jobs. Een bij Sancolux en één als moeder. Ja hoor. Moeder zijn is ook een job op zich. Een verdomd moeilijke job waar je geen handleiding bij krijgt. Eéntje waar je hoopt dat je het goed doet. Eéntje waar fouten maken onvermijdelijk voorkomt. Eéntje waar je hoopt dat je kinderen fantastische personen worden deels dankzij jouw beperkte bijdrage.

Moeke, je hebt die handleiding niet nodig gehad.  Ik ben er geraakt mede dankzij jouw liefde en goede raad.  Je hebt mij van het leven laten proeven en mij op mijn eigen laten benen staan.   Mij laten ervaren dat je ook met vallen opnieuw rechtkomt.  Sterker dan ooit.

Je zorgde voor de was, plas en kookte heerlijke maaltijden. Wij kwamen nooit iets tekort. Integendeel, je zou het eten uit je mond gespaard hebben.

Wij gingen wekelijks naar de tantes en grootmoeder in Brussel en deden uitstappen naar verschillende steden. Het shoppen in combinatie met zoete lekkernijen heb ik van jou geërfd. Ook de liefde voor ijs en balletjes gehakt in de tomatensaus.

Toen je zwanger was van mij moest mijn vader steevast ijs met krieken halen. Je “goestje” die ik nu met liefde omarm en verorber.

 

 

 

 

 

Het enige wat jij niet graag deed was gezelschapsspelletjes spelen. Als compensatie werd ik wel gestimuleerd om te lezen, met lego’s en barbies te spelen en voor mijn hond Castro te zorgen.

Ik werd ook bijna elke dag ondergedompeld in de wondere wereld van verschillende muziekgenres. Als dankbaarheid deed ik hetzelfde met mijn muziek … Doe Maar, Adam and the Ants en Duran Duran kon je niet altijd even goed appreciëren vooral omdat die LP’s letterlijk en figuurlijk in de luidste stand grijs gedraaid werden en je oren uitkwamen. Je zei telkens “Leslie, ge moet uitschiejen mee tie hessenspoeling altijd”.  De buren spreken er nog over …

Het kuisen van groenten diende ook af en toe te gebeuren. Je leerde mij dweilen, de ramen lappen, mijn kamer opruimen, boodschappen doen, koken, cake bakken, de nu “verwilderde” tuin onderhouden en te vrijwaren van kattestaarten en ook om sociaal te zijn. Je leerde mij om respect te hebben voor iedereen rondom mij en ook om beleefd te zijn. Het perfectionistische en de rechtvaardigheid heb ik ook van jou.

Zingen deed en doe je nog graag. Ik herinner mij nog mijn stage bij Sancolux waar ik jou “Volare” hoorde meebrullen in de stalenkamer. Ik voelde mij op dat ogenblik van mijn stoel, onder mijn bureau glijden terwijl je collega’s met een brede glimlach mijn richting uit keken.

Je vergissen bij het betalen is er ook zo ééntje. Verstrooid zijn en net iets te weinig klaarleggen om te betalen en dan met de glimlach zeggen “Het is goed hoor”. Of toen je jouw SIS-kaart gebruikte om te betalen en verontwaardigd was omdat het niet lukte. Hilarische momenten… overal mogen we komen… één keer zeg ik dan 😉

Het gevoel voor humor en een immens uitgebreide fantasie delen we. Slappe lach tot tranen met tuiten kwamen veel voor. Dit werd ook doorgetrokken op school waar mijn naam menig maal verscheen op de achterkant van het groene bord. Dit resulteerde in slechte cijfers voor opletten in de klas waarna ik toch wel geregeld een uitbrander kreeg.

Weekendfims en horrorfilms hebben we verslonden waardoor we soms niet meer tot aan de keuken durfden te gaan uit schrik dat er iemand aan de achterdeur zou staan.  “The mist” was zo ééntje…

Je bezorgdheid liep ook als een rode draad door mijn leven.  “zie da ge veur den donker thuis zijt want de merekatten goan au komn pakken”.  Ik heb jou lang geloofd… tot ik naar de zoo van Antwerpen ging.

20190508_1407473780835075929001625.jpg

 

Toen ik het huis verliet werd de band weer hechter. Ondanks de verre locaties bleven we altijd contact houden.   Nu hebben we ook contact via sociale media. Moeke is voorstander van Whatsapp tenzij ze haar smartphone weer eens niet de baas kan en hem tegen de muur wil gooien of ongewilde foto’s doorstuurt met bedenkelijke blikken. 😂🤣  Geduld is dan soms zoek en dan loop je opgejaagd, zuchtend en zwaaiend met je handen in het rond.

img15271899150721243449612.jpg

Daar verschillen wij ook in. Geduld als het niet direct lukt.

Bij de geboortes van mijn kinderen en de kleine van mijn zus ontpopte jij je tot een superoma. Eéntje die er altijd staat voor haar kleinkinderen. Ook als mee-oma vervul jij je taak naar behoren.

 

 

 

 

 

Bij mijn scheiding stond je voor me klaar en deelde je mijn verdriet.  Dat was ook vallen en opstaan.  Zoals je toen ook zei “pakt ou kruis en stoat op”.  Sterker dan voorheen.  Ik herinner mij nog dat je me belde om te vragen hoe het ging.  Ik was beginnen wenen en je zie “schrimt moar ne kier goed kend, ik zal were bellen”.  Anderhalf uur later belde je terug en ik was nog bezig…

Allemaal momenten die ik koester…

Als ik je nu zie kijk ik naar een pronte en pertige klassedame. Eentje met goede smaak, een vat vol liefde en knuffels. Een klein gekrompen moeke waar ik immens trots op ben en die ik enorm graag zie.

Veel liefs 💜

Ou klein Suske  💋

 

2 gedachten over “💜Moekezoete💜

  1. Pingback: 💜Piekepoe💜

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s