Capital mondiale des cyclo grimpeurs

Nieuwsgierig naar waar we terecht zouden komen reden we verder weg van de Provence.
Volgens de accuweather zou het daar veel frisser zijn dan de temperaturen die we al gewoon waren. Er werd ook regen en onweders voorspeld. Mijn enthousiasme was hierdoor minder groot om naar daar te rijden.
De zichten op velden met lavendel veranderden in zichten met bergen.

De temperatuur was tot mijn grote verbazing even hoog als in de Provence. Een meevaller!
We reden over een brug die mij wat aan de brug van Millau deed denken. De gps stuurde ons via Grenoble stad. Iets wat we niet verwacht hadden.

We zaten ook in de streek van de Chartreuse. Een groen drankje met 130 kruiden in. Gelet op de vele kruiden is dit drankje voor bijna alles goed. Deze drank bestaat ook in de gele versie maar deze is mij qua smaak onbekend.
Met de groene heb ik in het verleden al kennisgemaakt. Zeer lekker in warme chocomelk maar heel verraderlijk “on the rocks”. Laat mij zeggen dat je daarna nog uren kan nagenieten van de dampen die uit je poriën komen.

Rond 14 uur kwamen we op de camping aan. Een nette camping met ruime plaatsen, een bar, een fietsenwerkplaats, een kast waar je de batterijen van je e-bike kan opladen en heel proper sanitair.
Elk straatje waar er standplaatsen zijn heeft de naam van een col.

Wij hadden Col du Télégraphe plaats 28 naast een hoge berm. Het was er snikheet. Volledig omringd door bergen. De één indrukwekkender dan de andere.

Omdat we daar maar een paar dagen gingen blijven hebben we enkel de luifel bovengehaald.

20180711_151344

Daarna zijn we naar het dorp gereden om te gaan zien wat er daar allemaal te doen was. De tour zou er dit jaar ook passeren.

En ja hoor, er was ook een crèmerie. Niet te vergelijken met die uit Bédoin maar ook lekker. De avond zelf werden we op een onweder getrakteerd.

De volgende dag stond de lacets de Montvernier op Roosje zijn programma.

20180706_143723

Eén van de uitgestippelde tochtjes op zijn bucketlist voor deze vakantie en de reden waarom we naar hier gekomen zijn.

Ikzelf ben op de camping gebleven om mijn blog van de voorbije dagen te schrijven.

Dezelfde avond hebben we na ons aperitiefje een croque gegeten “Belgian style” op de skottel. Dat groene drankje op de foto is dus Chartreuse… en de belevenissen van vroeger werden meteen weer duidelijk voor de geest gehaald na de eerste slok die zich al brandend naar de maag begaf.

De dag erna stond de Col du Glandon en de Col de la Croix de Fer op het programma. Ik was de bevoorrading. Terwijl Roosje al vertrokken was ging ik nog gaan tanken en water halen. We zouden elkaar onderweg wel tegenkomen.

Vol goede moed en met stralende zon vertrok Roosje richting zijn reuzen voor die dag. Ik nam afscheid van ons nieuwe huisdier.

Onderweg naar de top zag ik mooie landschappen, kwam ik een nieuwe rosse vriend tegen, zag ik mooie bloemen en nam ik af en toe ook nog foto’s van Roosje, mijne grimpeur.


Het weer was intussen omgeslagen van zon naar gietende regen.

Roosje had enkel een zomeroutfit aan en een regenjas bij. Ik was in zomertenue en had mijn sandalen aan. Gelukkig had ik ook nog wandelschoenen in de auto liggen.

Eindelijk boven ! Check op de bucketlist.

Ik heb toch stiekem een traantje weggepinkt van fierheid dat Roosje dit gedaan heeft.  Misschien was ik gewoon ook erg emotioneel omdat ik zo’n kou had en dat ik wist dat Roosje hierin kilometers ver gereden had.  Door weer en wind.
20180705_135310

Dat ik opnieuw doodsangsten uitgestaan heb moet ik niet vertellen. Die diepe afgronden naast de auto waren niet bevorderlijk voor mijnen tikker…

De Col de la Croix de Fer had iets dreigends en het was er ijskoud. Gelukkig lag er nog een dikker jasje van Roosje in de wagen.
In de omgeving was er nog ijs terug te vinden. Het landschap was nog mooier dan op de Col du Glandon.

20180705_143032

De natuur en omgeving blijft mij verbazen.  Zoveel moois om te ontdekken …
Marmotten heb ik jammer genoeg niet gezien. Dat was wel een enorme ontgoocheling voor mij…

Deze col werd ook veroverd.  Check op de bucketlist !

20180705_1420590

20180705_142230

De afdalingen hierna waren opnieuw spectaculair.  In eerste ben ik naar beneden gereden, dicht bij de flanken van de rotsen.  Ik prees mezelf gelukkig dat ik dit niet heb meegereden…

Deze schoonheden stonden ook te kijken aan de zijkant van de weg…

20180705_1524101

Eens terug op de camping hebben we ons opgewarmd met een warme choco en een karafje rosé.

Ons huisdier was nog niet veel bewogen sinds die ochtend.

Die avond zijn we nog te voet naar de stad gegaan om iets te eten in de pizzeria “Le Montana”.  Een echte aanrader !

Diezelfde avond werd er ook beslist dat we een dag vroeger naar huis zouden vertrekken met nog 1 overnachting onderweg. Ik kan niet zeggen dat ik hiervoor “kwaad” was.  Ik had er genoeg van om op vakantie in de regen te zitten…

Het nadeel aan deze camping is dat er geen huisvuilcontainers ter plaatse zijn.  Daarvoor moet je de camping verlaten om een straat verderop je afval te deponeren in de juiste containers.

De volgende ochtend zijn we eerst nog naar het “Opinel” museum geweest.  Een museum over het bekende zakmes uit de Savoie en hoe het gemaakt wordt.

Er was ook een tentoonstelling over het Opinelmes met creaties van overal.

Daarna hebben we alles ingepakt, opgeplooid en weggestopt om ons naar de laatste halte te begeven.

 

Een gedachte over “Capital mondiale des cyclo grimpeurs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s